Ang Simula Ng PAGDADALAGA NI MAXI

Masaya at mapagmahal ang pamilyang kinabibilangan ni Maximo Oliveros (Nathan Lopez). Kung dangan lamang ay napapalibutan sila ng isang pamayanang sanay sa kasalatan, mga ilegal na gawain at karahasan. Marahil, dahilan sa pagiging isang homoseksuwal, ito ang tumatayong ina-inahan ng pamilyang ulila sa ina. Mapaglingkod siya sa ama at mga kapatid at hindi nito kinukuwestiyon ang mga ilegal na gawain ng kanyang pamilya. Hanggang iligtas siya ni Victor (JR Valentin), isang bagitong pulis, mula sa pambabastos ng mga kapit-bahay. Naging matalik silang magkaibigan at unti-unting nagigising ang damdaming musmos ni Maxi. Subalit isang krimen ang hahamon sa katapatan nito sa kanyang pamilya o sa itinatanging kaibigan

Kung ang batayan ay ang paglikha ng pelikulang mainstream, masasabing kulang ang aspetong teknikal ng Ang Pagdadalaga Ni Maximo Oliveros (UFO Pictures, 2005) dahil sa paggamit ng natural na ilaw at iisang kamera. May kadiliman ang karamihan ng mga eksena at may kagaspangan ang galaw ng kamera. Subalit kung ang batayan ay ayon sa kategorya ng isang mapagpalayang sining, maaring mapalampas ang mga kakulangang ito. Sa kabilang dako, hitik naman sa imahen at kahulugan ang bawat tagpo at usapan. Ang katangi-tangi ay kung paanong pinagyaman ang bawat katauhan. May lalim at katapatan ang pagbuo ng pagkatao mula sa amang ilegal ang hanap-buhay ngunit labis na mapagmahal sa mga anak (Soliman Cruz), si Bogs (Ping Medina) ang kuyang sumusuporta sa bunsong kapatid, ai Victor, ang bagitong pulis na namulat sa katotohanan ng karahasan at si Maxi, isang batang homoseksuwal na nakadama ng paghanga sa isang itinatangi sa unang pagkakataon. Malumanay na haplos ang pagsunod ng manonood kay Maximo. Napakatapat ng pagsasalaysay na hindi maiiwasan na magpunyagi ang manonood sa huling eksena kung saan nalagpasan ni Maximo ang pagsubok.

Kung mayroon isang paglalarawan sa Ang Pagdadalaga Ni Maximo Oliveros, ito ay ang pagiging tapat nito sa daloy ng buhay. Walang pagpapalabis sa magaganda o pagtatakip sa pangit. Kaya't yaong mga tunay na kabaitan at kagandahang-loob ay lutang-na lutang, tulad ng malasakit ni Maxi sa kapitbahay na gusgusin, ang mahigpit na ugnayan ng mag-aama, pagdarasal bago kumain, ang pananatili ng dangal bilang alagad ng batas, ang pagpapahalaga sa pagkakaibigan. Sa pelikula, binibigyang halaga ang ugnayan higit sa lahat at kahit napapaligiran ng karahasan at katiwalian ang mga tauhan, mahaba pa rin ang mitsa ng kabutihan at kagandahang asal. Dalawang bagay ang nakababagabag sa pelikula. Una, ang walang kuwestiyong pagtanggap ng mga tauhan sa homoseksuwalidad. Ikalawa, ang konsepto na kailangang tapatan minsan ng karahasan na nauuwi sa pagpatay upang sugpuin ang kasamaan. Mainam nga lang na ang dulong bahagi ng pelikula ay pinabalintunaan ang dalawang ito. Una sa pagtangging saktan ni Victor nang mahuli si Bogs at ang nagpapahiwatig ng pagbabago ni Maxi. Sa huling tagpo, kapwa lumalim sa pagkakaibigan sina Maximo at Victor bagama't handa na silang umusad bilang higit nang tuwid na bahagi ng lipunan. Sa bahaging ito higit na naging matagumpay and direktor na si Aureaus Solito at ang manunulat na si Michiko Yamamoto. Isang mahusay at nakakaantig na pelikulang nangangailangan ng masusing pag-unawa mula sa mga matatalinong manonood.

Direksiyon: Aureaus Solito

Dulang Pampelikula: Michiko Yamamoto

Sinematograpiya: Nap Jamir

Musika: Pepe Smith

Editing: Kanakan Balintagos at Clang Sison

Disenyong Pamproduksiyon: Christina Dy, Clint Catalan at Lily Esquillon

Prodyuser: Cinemalaya at UFO Pictures

Kasama si Direktor Aureaus Solito nang ipalabas ang pelikula sa New Films/New Directors Series ng New York Film Festival



Ang Prodyuser, si Raymond Lee nang itanghal ang pelikula sa MOMA (Museum Of Modern Art) , New York