Iba't-Ibang Sineng Pinoy

Ang Misteryo Ng Buhay At Pag-Ibig Ni PLONING

2009-03-08T06:40:00.005-04:00

Isinalaysay ng pelikulang Ploning (Panoramanila Pictures Co., 2008) ang pagbabaybay ni Muo Sei (Boodge Fernandez) sa pulo ng Cuyo lulan ng isang bangka upang hanapin ang hindi mawari kung tao o bagay na kung tawagin lamang niya ay Ploning. Dahil ilegal ang sinasakyang bangka, mayroon lamang siyang isang buong araw upang hanapin ang Ploning sa pulo. Sa paghahanap, nito unti-unting lilinaw na ang tinutukoy niyang Ploning ay isang dalagang (Judy Ann Santos) kilala bilang matulungin at misteryosa. Si Ploning ay anak ng isang mayamang negosyanteng si Manong Susing (Tony Mabesa). Masugid rin nitong pinagsisilbihan ang nagluluksa sa kalungkutang si Intang (Gina Pareño) na siya ring ina ng kasintahang si Tomas na matagal nawalay nang magtungo ito pa-Maynila. Sa gitna ng pagiging mabuting anak, kaibigan, kasintahan, ay naging pangalawang ina rin si Ploning sa batang si Digo (Cedric Amit), anak ng paralitikong si Juaning (Eugene Domingo). Labis ang kalungkutan ni Digo nang malamang may planong sumunod si Ploning kay Tomas. Nakatagpo ng bagong karamay at kakampi si Digo sa katauhan ni Celeste (Mylene Dizon), isang nars na diumano’y may nakilalang Tomas sa siyudad at ito ay raw ay taga-Cuyo. Si Celeste rin ang magiging susi ng lahat ng misteryo at lihim na itinatago ni Ploning. Upang ganap na maitampok ang karanasang personal ni Ploning, malikhaing nagamit ng pelikula ang estratehiya ng pagbabalik-larawan.

Isang napakahusay na pelikula ang Ploning at bihirang mapanood ang ganitong obra kumpara sa mga uri ng pelikulang ipinapalabas sa kasalukuyan. Ipinakita ng Ploning hindi lamang ang magagandang tanawin sa Cuyo, Palawan kundi pati na rin ang mayaman nitong kultura at dialekto. Mayabong ang diskurso ng naratibong umiikot sa masalimuot na buhay ng mga naninirahan sa pulo na tila nilimot na ng panahon. Pinatingkad ang simpleng produksiyon ng masinop na sinematograpiya at komposisyon ng mga eksena gayundin ang malinis na editing. Akmang-akma ang daloy ng emosyon at timpla ng bawat eksena. Nangingibabaw ang pagganap ni Judy Ann Santos sa papel ni Ploning. Mahusay niyang naisadula ang madalamhating larawan ng dalagang patuloy na naghihintay at umaasang muling makakapiling ang kasintahang matagal nang nawalay sa kanya. Bukod dito, yumayamang lalo ang pagganap kung babasahin ang buhay ni Ploning sa pelikula kaalinsabay ng buhay ni Judy Ann. Ang karanasan ng artista, na lantad din naman sa marami ay nagbubukas ng intertekstuwal na kaban ng kahulugan na lalong nagpapaigting ng pag-unawa kay Ploning ay higit na sisigla ang sining ni Judy Ann Santos. Maging ang lebel ng simbolismo ay epektibo sa paglalahad ng kuwento. Ipinakita sa pelikula ang iba’t-ibang pananaw at konsepto ng pagmamahal. Naninidigan si Ploning na ang nagmamahal ay nagtitiwala at nasasaktan. Samantalang naiiba ang pananaw ni Celeste. Para sa dito, ang nagmamahal ay hindi dapat masaktan. Maaring magkaiba ang kanilang pananaw ngunit isang bagay ang malinaw, ang buhay ng tao ay umiinog sa pagmamahal upang magkaroon ito ng kahulugan. Sa pamamagitan ni Ploning, ipinadama ng pelikula ang tunay na pagmamahal ay wagas, lubos at walang hinihintay na kapalit. Binuhay at nabigyang pag-asa sa Ploning ang sanga-sangang relasyon ng mga taong naninirahan sa pulo.

Direksiyon: Dante Nico Garcia

Dulang Pampelikula: Dante Nico Garcia At Benjamin Lingan

Sinematograpiya: Charlie Peralta

Musika: Jessie Lasaten

Editing: Danny Anonuevo

Disenyong Pamproduksiyon: Raymund George Fernandez

Prodyuser: Panoramanila Pictures Co.

Isang Kuwento Ng Pag-Ibig

2007-10-29T14:23:00.000-04:00

Kinukunsumo ng naipong hinanakit si Ian Montes (Aga Muhlach) sa kanyang ama (Dante Rivero), kaya’t pinagdesiyunan nitong magtayo ng sariling negosyo kaysa makisakay sa kabuhayan at yaman ng kanilang pamilya. Ang kinikimkim nitong sama ng loob ang pangunahing dahilang nagtulak ditong saktan ang kanyang mga mahal sa buhay. May dalawang babae sa buhay ni Ian. Si Joanna Villanueva (Maricel Soriano), isang gynecologist na hiwalay sa asawang si Peter (Mark Gil) na kanyang nakilala nang ito ay maaksidente sa Batangas at si Karyn Torres (Angelica Panganiban) isang flight attendant na kanyang nakadaupang-palad nang una siyang magpunta sa Macau. Ang isa ay kanyang asawa na pinangakuan niyang pakisamahan habang buhay at kerida naman ang isang labis niyang minamahal. Hanggang sa dumating ang sandaling kailangan niyang mamili at manatiling tapat sa kanyang sinumpaang pangakong kasabay ng pagpapatawad sa pagkakamali ng kanyang ama at pag-amin sa kanyang sariling mga pagkukulang.

Natatangi ang pagsasalamin ng A Love Story (Star Cinema/ABS-CBN Film Productions, Inc., 2007) sa naiibang kuwento ng tatsulok na pag-ibig. Malalim at may kalawakang naisalarawan ni Maryo J. delos Reyes ang milyu ng kanyang pelikula. Sinuri nito ang mga hinaing at kaprisyo ng mga taong umiibig at nakaugat sa mga imahen ng pangungulila at lumbay ng pagkakawalay at pakikipaghiwalay. Isinaalang-alang ng pelikula ang kahalagahang pamproduksiyon at nagkaroon ito ng iba't-ibang pagturing, paggunita, paggamit at saysay. Ipinagdiinan rin ang makinang na pagsasadulang plantsado, pulido, walang gusot, buong kinis at sadyang makintab na paglalahad ng karangyaan at magarbong pamumuhay mga tauhan. Ang makabagbag-kaluluwang paglalantad ni Maricel Soriano ng saloobin ay isang kapani-paniwalang pagganap at pagtatapat. Samantala, ang pagganap ni Aga Muhlach bilang Ian na nagpapahayag ng mithiin sa lahat ng di magkatugmang aspeto nito ay nagbibigay naiibang sigla sa tradisyon ng pagganap sa pelikula. Sa gayon, mahirap unawain ang tumatagaktak na luha ni Angelica Panganiban. Minsan, matalino at malawak ang pang-unawa ng asawa, minsan makitid at makasarili ang kanyang nasa. Hindi konsistent ang karakter ng flight attendant kung saan higit nitong pinagbubuhusan ng panahon ang kanyang hanapbuhay at mga kaibigan kaysa sa mga pangangailangan ng sariling asawa. Samakatuwid, may internal na tensiyon si Karyn ngunit hindi ito naitampok sa antas ng kontradiksiyon. Sa halip, hinayaang lumutang-lutang ang tensiyon sa dagat ng luhang hindi nagkaroon ng matalinong resolusyon.

Direksiyon: Maryo J. delos Reyes

Dulang Pampelikula: Vanessa R. Valdez

Sinematograpiya: Gary L. Gardoce

Musika: Jesse Lucas

Editing: Tara Illenberger

Disenyong Pamproduksiyon: Gerry Santos

Prodyuser: Star Cinema At ABS-CBN Film Productions, Inc.

Teka... SILIP Tayo

2007-09-16T16:31:00.000-04:00

Maligaya ang bagong kasal na sina Rico (Polo Ravales) at Tess (Diana Zubiri) kahit na naninirahan ang mga ito sa isang liblib na baryong wala man lamang ni isang kapitbahay. Manlalako ng sari-saring hinabing gamit si Rico at ilang araw siyang sakay ng kaniyang kariton sa panininda. Nabagabag si Tess sa mga mahihiwagang pangitain at mga tinig sa kaniyang paligid. Napanatag lamang ang kalooban nito nang makilala at maging kaibigan niya si Celia (Francine Prieto). Inimbita niyang manuluyan ito sa kanilang bahay habang hindi pa nakikita ang hinahanap na kamag-anak. Dito nagsimulang maligalig ang buhay ng mag-asawa.

Tinalakay sa Silip (Seiko Films, 2007) ang isang temang sikolohikal ngunit mapapansing ginami lamang itong kadahilanan sa paglantad ng mga eksenang pampalibog. Animo’y nanunukso sa simula, pasilip-silip habang naliligo o nagseseks at kadalasa'y nakababad lamang ang kamera sa ganitong mga tagpo. Nang lumaon ay hantaran na ang paghuhubad ang mga bida. Binibigyang katwiran na nagaganap lamang ang mga ito sa imahinasyon. Ipinakita sa pelikula na ang imahinasyon ay maaring maging mapanganib kung mawawalan ng kontrol o direksiyon. Maraming mga eksena ng karahasan at kalupitan ang pelikula. Hindi malinaw o sadynag nililito ang mga manonood kung paanong biglang nagbago ang karakter ng isang tauhan. Bagama’t isinali ang pari at simbahan sa pelikula ay mahina ang impluwensya nito at hindi man lang natugunan ang pangangailangan ng isang parokyano. Nakita sa pelikula na ang lubos na pag-iisa kung walang malikhaing gawain ay maaring magdulot di lamang ng kabagutan kundi maaring magtulak sa isang taong maabot ang kanyang sukdulan . Walang ibang pinagka-abalahan sina Tess at Celia kundi si Rico na kanilang pinag-aagawan. Samantalang ginagamit ni Rico ang dalawang babae sa kanyang pansariling kasiyahan. Hindi gaanong nagalugad ng Silip ang diskurso ng naratibo. Pinasilip lamang tayo sa mga kaganapan sa buhay ng nga tauhan ngunit hindi ito lubos na ipinauwa sa mga manonood.

Direksiyon: Joel C. Lamangan

Dulang Pampelikula: Raquel N. Villavicencio

Sinematograpiya: Romeo Vitug

Musika: Jobin Ballesteros

Editing: Jesus M. Navarro

Disenyong Pamproduksiyon: Edgar Martin Littaua

Prodyuser: Seiko Films

Nag-BLACKOUT Ka Na Ba?

2007-08-27T08:25:00.000-04:00

Pinagpupursigihan ni Gil (Robin Padilla) na maging ulirang ama kay Niño (JM Reyes) sa gitna ng pakikipagtunggali nito sa pait ng pag-iwan ng kanyang asawa. Labis na pagkalulong nito sa alak na siyang nagiging sanhi ng makailang ulit niyang pagkawala ng ulirat. Natauhan na lamang ito nang isang gabi ay duguan ang kanyang kotse at may bangkay ng isang bata sa ilalim nito. Pipiliting ikubli ni Gil ang aksidenteng inaakala niyang siya ang may kagagawan. Samantala, nawawala rin ang anak ni Belen (Iza Calzado) na si Isabel (Ella Guevarra) isa sa mga naninirahan sa kanyang pinauupahang apartment. Habang unti-unting binabagabag ng konsensiya at naghihinagpis sa patuloy na pagtanggi ng asawang makipagbalikan, mapaghihiwalay ni Gil ang tunay na pangyayari mula sa tagni-tagning pananaw nito sa katotohanan at paglalaro ng kanyang imahinasyon.

Ang pagganap ni Robin Padilla bilang Gil ay nagpapahayag ng mithiin sa lahat ng di magkatugmang aspeto nito at nagbibigay ng naiibang sigla sa tradisyon ng pagganap sa pelikula. Mapangumbinsi rin ang malungkot na pagsasalarawan ni Iza Calzado sa papel ni Belen, hindi lamang ng pisikal na kalungkutan kundi pati na rin ng eksternal nitong pagsisikap bilang ina ng kanyang anak. Mahusay ang konsepto ng Blackout (Unitel Pictures, 2007) at kapuri-puri ang paggamit ng mga aspetong teknikal upang isalaysay ang kuwento nito. Ginalugad ng pelikula ang mga hangganang maaring tahakin ng isang alcoholic. Nagawa ng Blackout na lambungan ng misteryo ang daloy ng mga pangyayari upang sa huli'y maging higit na epektibo ang pagtukoy sa katotohanan. Mabisang nahuli ng malawak na saklaw ng mga tunog ang damdamin at lunan samantalang naitampok naman ng editing ang liksi at kapanabikan ng mga eksena. Habang nagiging kumplikado ang tunggalian, nahawakan ng pelikula ang pananabik ng manonood bunga ng malikhaing sinematograpiya at maingat na disenyong pamproduksiyon hanggang sa maipamalas sa wakas ng istorya na tao rin ang siyang biktima ng sariling kasiraan dala ng pagkalulong sa masamang bisyo.

Direksiyon: Ato Bautista

Dulang Pampelikula: Shugo Praico

Sinematograpiya: Lyle Nemensio-Sacris

Musika: Holland Buela

Editing: Richard Barnett

Disenyong Pamproduksiyon: Bloody Table

Prodyuser: Unitel Pictures

KUBRADOR... Gusto Mo Bang Tumaya?

2007-05-06T08:36:00.000-04:00

Tila hindi na makakaahon sa kahirapan ng buhay ang kubrador ng huweteng na si Amy (Gina Pareno). Katatapos pa lamang sa kolehiyo ng kanyang anak na lalaki nang ito'y bawian ng buhay, ang kanyang anak na babae naman ay nag-asawa ng isang walang-silbi kaya't sa kanya pa rin nakasandig upang makaraos sa pang araw-araw na pamumuhay. Habang tumatao sa kanilang tindahan ang kanyang asawang si Eli (Fons Deza), nangungubra naman ng mga taya sa huweteng si Amy. Kapag may tumama lamang sa mga tumaya sa kanya siya kumikita naaambunan ng grasya, nababalatuhan, kaya't animo'y sugal ang kanyang hanap buhay suwerte-suwerte lang. Bagama't nagkakaedad na, masipag at matiyaga pa rin si Amy sa kanyang gawain, marunong makipag-kapwa, madasalin, at mayroon pang panahong tumulong sa mga namamatayan. Dumating ang mabigat na suliranin kay Amy nang ang isa sa kanyang regular na mananaya sa huweteng ay ipinaabot lamang kay Eli ang kanyang taya. Nalimutang ibigay ni Eli kay Amy ang taya kaya't hindi ito napasama sa listahan. Tukso naman ng tadhana, tumama ito, kaya't gigil na gigil man ito sa katangahan ng asawa, obligado si Amy na bayaran ang napanalunang halaga ng tumaya.

Patuloy na umaani ng tagumpay ang Kubrador (MLR Films, 2006) sa mga nilahukan nitong mga International Film Festivals sa ibang bansa. Dalawang Best Picture Awards na ang napagwagihan nito, sa Belgium at Russia. Itinanghal bilang Best Actress si Gina Pareno sa New Delhi. Madaling unawain kung bakit ito pinapurihan, buong-buo ang pelikula, mula kuwento hanggang mensahe walang elementong hindi kinakailangan, makatotohanan ang pagganap, maliwanag at maayos ang daloy ng simple ngunit masustansyang kasaysayan, at tapat ito sa tunay na buhay. Kilala na ang direktor na si Jeffrey Jeturian sa paglikha ng makatotohanang mga pelikula tulad ng Pila Balde, Tuhog, Bridal Shower, Bikini Open at Minsan Pa, ngunit sa Kubrador, higit na lumutang ang kakayahan ng direktor na lumikha ng isang interesante pelikulang nagtampok sa isang kilalang artista na pinalibutan ng mga baguhan sa larangan ng pagganap.

Banayad ngunit tumitiim ang mensahe ng Kubrador na ang huweteng ay isang kasamaang nakaugat na hindi lamang sa lipunan higit sa isipan ng mga tumataya at nasasangkot dito. Sa pamamagitan ng paglalahad sa buhay ng isang kubrador, sinalamin ng pelikula angkatotohanan sa likod ng huwetengan, ang pag-aayos ng numerong patatamain sa bolahan, ang pangungurakot ng ilang nasa kapangyarihan upang kumita mula sa mga taya sa huweteng, ang pakikinabang ng ilang parokya sa grasyang abuloy ng nagpapahuweteng, ang tapat at baluktot na pag-asa ng mga tumataya at ng mga kubrador. Ang lakas ng pelikula upang labanan ang salot ng huweteng ay nasa paglalantad ng katotohanan, hindi nito isinisigaw ang Puksain ang huweteng! ngunit sa pagsasaad ng katotohanan ukol sa huweteng, binigyang halaga nito ang katalinuhan ng manunuod. Ang huweteng ay sintomas lamang ng malalim na sakit ng lipunan at ng damdamin ng buong sambayanang Pilipino sanhi ng nanunuot na kamangmangan at kahirapan.

Direksiyon: Jeffrey Jeturian

Dulang Pampelikula: Ralston Jover

Sinematograpiya: Roberto "Boy" Ynguez

Musika: Jerrold Tarog

Editing: Jay Halili

Disenyong Pamproduksiyon: Leo Abaya

Prodyuser: MLR Films

Lihim SA ILALIM NG COGON

2007-04-30T19:49:00.000-04:00

Bilang pagtanaw ng utang na loob sa gang lord na nagpiyansa upang makalaya sina Sam (Yul Servo) at Pepito (Raul Morit) ay pumayag ang mga itong magnakaw para kay Johnny B (Dido de la Paz). Hindi kriminal si Sam, isang dating marino na nakulong lamang sa pagiging bagansya, kung kaya't ayaw nitong magnakaw o pumatay ng tao bagama't pumayag itong magmaneho ng kotseng gagamitin sa pagnanakaw. Nang makuha ang salapi, tinangkang patayin ni Pepito si Sam, ngunit sa halip ay ang dating gun for hire na si Pepito ang napatay ni Sam. Napilitang tumakas si Sam hanggang umabot ito sa isang abandonadong mansiyon sa isang sukal na lugar na napapaligiran na ng kogon at talahib. Samantala, kumalat na ang balita tungkol sa nakawan, at sa pag-aakalang tinakasan siya ng mga napag-utusan, ipinahahanap na ni Johnny B at ng kanyang mga tauhan ang nawawalang Pepito at Sam. Sa pagtatago nito, nakita niya si Katia (Julia Clarete), isang misteryosang babaeng laging nag-iiwan ng pagkain sa isang lugar malapit sa makapal na kogonan. Sinundan ito ni Sam ang hanggang sa matuklasan nito ang tirahang nakukubli sa kogon sa likuran ng mansiyon. Nagkalapit ang loob ng dalawa at habang umiinit ang kanilang pag-uugnayan, natunton naman ng mga kampon ni Johnny B ang pinagtataguan ni Sam.

Maliwanag at malinis na naipahiwatig ang kasaysayan ng Sa Ilalim Ng Cogon (Duduy Plus Company/Modern Films, 2005) sa tulong ng malinaw na dayalogo at matinding galaw ng kamera. Sa panahon ng bitbiting kamera at maliliksing sinematograpiya, naging moda sa kontemporaryong paggawa ng pelikulang independiyente ang teknik ng cinema verite. Mabuti na lamang at hindi naakit na sumadlak sa ganitong tendensiya ang sinematograpiya ng Sa Ilalim Ng Cogon, bagamat gumamit ng ganitong estilo ang pelikula, sa katotohanan higit na naitanghal ng sinematograpiya ang panloob na reyalidad ni Sam. Sa mga krusyal na sandali, maging ang mga nasa isip lamang nito ay nagkaroon ng presensiya sa iskrin at ipinahiwatig sa pamamagitan ng isang kapani-paniwalang pagganap at pagtatapat. Ang makabagbag kaluluwang paglalantad ni Julia Clarete ng saloobin ay isang matingkad at pasukdol na pagsasalarawan ng babeng halos nawalan na ng pag-asa. Mahusay na nasubaybayan ng musika ang pananabik ng mga manonood sa bawat kaganapan sa pelikula. Hindi inaasahan ang kinahinatnan ng mga masasamang loob. Isinasaad ng Sa Ilalim Ng Cogon ang buhay ng mga taong wala nang tinatanaw na kinabukasan kundi ang maliliit nilang daigdig na hinubog ng lungkot at pighati.

Direksiyon: Rico Maria Ilarde

Dulang Pampelikula: Rico Maria Ilarde At Mammu Chua

Sinematograpiya: Louie Quirino

Musika: Malek Lopez

Editing: Ron Dale

Disenyong Pamproduksiyon: Fritz Silorio

Prodyuser: Duduy Plus At Modern Films

Hanggang Sa Muling PAGSASAYAW

2007-04-20T07:49:00.000-04:00

Si Madam Loca (Cherry Pie Picache) ay matronang maraming kuneksyon sa politika at ilang masasamang elemento ng lipunan sa Twilight Dancers (Centerstage Productions, 2006). Wala siyang alinlangang gumamit ng dahas o seks upang makakuha ng pabor mula sa mga taong makapangyarihan. Tatlong macho dancer ang makakasalamuha nito. Si Bert na kanyang driver/bodyguard, si Dwight (Tyron Perez) na kasalukuyan niyang kalaguyo at si Alfred (Allen Dizon), ang matalik na kaibigan ni Dwight na nagbabagong buhay para sa kanyang mag-ina. Sa tagpi-tagping eksena ng pagsasayaw at pagpapagamit at iba pang mga macho dancers, mga pira- pirasong pangarap ng tatlong lalaking pinipilit nilang mabuo sa pamamagitan ng pagsasayaw sa mga gay bar, paghahantad ng katawan at pagbibigay panandaliang aliw sa mga bakla at matrona ay makikila ang tunay na ugali ni Madam Loca. Sa harap ng publiko isa siyang pilantropong tumutulong sa mga kabataan, ngunit sa katotohan ay mapanggamit siya at walang kinikilalang halaga kundi ang kapangyarihan, layaw ng laman at kanyang koleksiyon ng mga baril. Pagbibintangan nito si Bert na nagkanulo sa kanya at gagamitin ang gipit na sina Dwight at Alfred upang mapatay si Bert at mapawalang sala ang sarili.

Mapapansing hindi ginastusan, pinag-isipan o pinaghirapan ang pagbuo sa pelikula. Mayroon sanang nais ipunto ang kuwento at magbigay komentaryo sa kabalintunaan ng buhay ng mga naghuhubad na mananayaw pero nalulon lamang ang pelikula sa isang mababang pagpapakita ng kalaswaan ng mga lalaking mananayaw at callboy. Malabo ang paglalahad ng mga karakter. Halos walang laman ang naratibo at nakakagulo ang bigla at patalon-talon na pagkakadugtong ng eksena. Maliban kay Picache ay walang mababanaag kahit kaunting kahusayan ang mga nagsisiganap. Nakakabagabag din ang hindi pantay na pagkaka-ilaw at pagsagap ng tunog ng mga eksena na tila bang isang baguhang direktor lamang ang gumawa. Kadalasan, ginagamit ng mga taong dahilan ang kahirapan upang mabigyang katwiran na sila ay magpakababa at magkibit balikat sa mga maling gawain. Ayaw man nating husgahan ang mga taong napipilitang gamitin ang katawan at seks upang makatawid sa gutom at matustusan ang pamumuhay, alam nating maraming ibang paraan, higit na mahirap ito at kaunti ang kikitain. May kalabuan ang katayuan ng pelikula sa ganang isyu ng mga macho dancer sila ba ay dapat kaawaan o hangaan? Hindi rin maganda na halos walang mabuti o positibong tauhan sa pelikula.Tila walang pagsisisi o pagkabagabag ang mga tauhan sa kanilang pangangalakal ng katawan o masasamang kaugalian. Walang bagong ipinakita ang Twilight Dancers at sayang lamang ang panahong ginugol ng mga manonood sa pelikula.

Direksiyon: Mel Chionglo

Dulang Pampelikula: Ricardo Lee

Sinematograpiya: Nap Jamir II

Musika: Jerrold Tarog

Editing: Charliebebs Gohetia

Disenyong Pamproduksiyon: Edgar Martin Littaua

Prodyuser: Centerstage Productions

Isang Kakaibang INA

2007-01-21T17:46:00.000-05:00

Karamihan sa mga Pilipino ang makakaugnay sa Inang Yaya (Unitel Pictures, 2006) dahilan sa kahalagahan ng papel na ginagampanan ng mga ito sa pangangalaga ng bata sa bahay lalo kung kapwa abala sa paghahanap-buhay ang mag-asawa. Sa kasalukuyan ay nakikita natin ang eksodo ng mga kababaihan sa ibang bansa bilang mga yaya o di kaya'y domestic helper. Sila ang kumakayod, nag-iipon, at nagpapadala ng tulong sa kani-kanilang mga pamilya sa Pilipinas. Malaki ang naiaambag ng mga ito sa pagsulong sa ekonomiya ng bansa ngunit nakabubuti naman kaya ito sa pamilyang naiwanan sa sariling bayan? Tinalakay sa pelikulang ito ang kasaysayan ni Norma (Maricel Soriano), nanilbihan bilang yaya at katulong sa Maynila habang ang kaniyang anak na si Ruby (Tala Santos) ay inalagaan naman ng kanyang ina (Marita Zobel) sa probinsya. Nang biglang pumanaw ang ina nito ay nakiusap si Norma na makasama si Ruby sa bahay ng kaniyang mga amo. Malugod namang tinanggap ng mag-asawang si May (Sunshine Cruz) at Noel (Zoren Legaspi) ang bata at pinapag-aral pa ng mag-asawa si Ruby kasama ng kanilang anak na si Louise (Erika Oreta). Si Lola Toots (Liza Lorena), ang ina ni May ay matapobre at nagkaroon ng pagkakataong pinagbintangang nagnakaw ng kuwintas si Ruby. Naiinggit si Ruby sa mga mamahaling damit at laruan ni Louise at sa nakita niyang pag-alaga ng kanyang sariling ina dito. Naghihirap naman ang loob ni Norma na hindi mapagbigyan ang mga kahilingan ng sariling anak at hindi nito maunawaan ang kanilang kalagayan. Nang magdesisyon sina May at Noel na manirahan sa Singapore ay inalok si Norma na sumama sa kanila ngunit maiiwan nito ang anak na si Ruby. Mas malaki ang kikitain mo doon. Makakaipon ka, ang himok ng kanyang amo. Hindi nga ba't ito ang nagbubunsod sa marami nating kababayan na iwanan ang kanilang mga mahal sa buhay sa pagnanasang guminhawa ang kanilang mag-anak? Muli kayang ilalagak ni Norma si Ruby sa mga kamaganak sa probinsya? Ano ang kanyang magiging desisyon?

Maalam at matatag ang pagkakaganap ni Maricel Soriano bilang Norma, ang pangunahing tauhan sa Inang Yaya, gayundin ang mga batang sina Tala Santos at Erika Oreta. Buong husay na ipinamalas ni Liza Lorena at naipahiwatig nito ang dinaanang pagbabago ng katauhan ni Lola Toots. Angkop din ang awiting Nanay ni Joey Benin. Simple lamang ang naratibo ng Inang Yaya na nahahawig sa pangkaraniwang buhay ng isang domestiko ngunit naipadama rin ng pelikula ang kanilang kalagayan at kahirapang nagbunsod upang iwan ang kanilang mga mahal sa buhay at makisama sa ibang pamilya. Lubhang nakakapagod ang manilbihanagod dahilan sa kung anu-anong trabaho naman ang pinagagawa dito bukod sa pag-alaga ng bata. Minsa'y napagsususpetsan, nariyan din ang isyu ng diskriminasyon. Isiniwalat ni Norma kay Lola Toots na hindi makatao ang pagtrato sa kaniya. Makatotohanan ang paglalahad ng pinagdaanan ni Norma at maayos itong nailahad ng dulang pampelikulaat naisalarawan ng mga manililikhang sina Pablo Biglang-Awa at Veronica Velasco. Sinalamin ng Inang Yaya ang katotohanang pumapaimbulog sa lipunan magpasahanggang ngayon. Dala ng labis na kahirapan ay napipilitang manilbihan ang mga babeng tulad ni Norma, ngunit isang pagpapatunay ang pelikula sa higit na kahalagahan ng responsibilidad ng isang ina sa sariling pamilya at hindi ito mapapantayan gaano man kalaking halaga ang maaring kitain sa ibang bansa.

Direksiyon: Pablo Biglang-Awa At Veronica Velasco

Dulang Pampelikula: Veronica Velasco

Sinematograpiya: Gary Gardoce

Musika: Nonong Buencamino

Editing: Randy Gabriel

Disenyong Pamproduksion: Norman Regalado

Prodyuser: Unitel Pictures

ETERNITY Pag-Iibigang Hanggang Sa Wakas Ng Panahon

2006-11-07T11:20:00.000-05:00

Dalawang kasaysayan ng pag-ibig na isang siglo ang pagitan ang pinagsalit-salit na hinabi sa pelikulang Eternity (Regal Entertainment, 2006). Unang hibla ang kuwento ng sawing-palad na magkasintahang sina Crisanto (Dingdong Dantes) at Milagros (Iza Calzado) na naganap noong namumuno ang mga Kastila sa Pilipinas. Ikalawang hibla ang kuwento nina Cholo (Mark Herras) at Meagan (Jennylyn Mercado) sa kasalukuyang panahon. Ipinagbawal ni Chayong (Hilda Koronel), ina ni Milagros na makipagkita ito kay Crisanto sapagkat ang ama nito ang nakapatay sa rebeldeng ama ni Milagros. Nabunton ang galit niya kina Crisanto at kay Narcisa (Jaclyn Jose) , ang ina ng binata na inakusahang erehe at mangkukulam. Inakusahan naman ni Narcisa si Chayong na kerida ng prayleng si Padre Miguel (Jaime Fabregas). Nang pinagtangkaan ng Kastilang si Kapitan de Joya (Bobby Andrews) na gahasain ang nakukursunadahan niyang si Milagros ay ipinagtanggol ito ni Crisanto ngunit binaril siya ng Kapitan. Nang makitang bangkay ang kaniyang anak ay isinumpa ng ina nito si Milagros na sa palagay niya ay ang dahilan ng maagang pagkamatay ni Crisanto. Isinumpa niyang muli't muling mabubuhay si Milagros at di matatahimik ang kaluluwa nito hangga't di napagbabayaran ng kanyang sariling buhay ang kaniyang kasalanan. Sa makabagong Panahon naman sina Cholo at Maegan na sa unang pagtatagpo pa lamang ay naakit na sa isa't isa na para bang matagal na silang nagkakilala. Nauulit sa buhay nila ang mga nangyari kay Crisanto at Milagros, tutol din sa pag-iibigan ng dalawa ang kanilang mga pamilya. Nabatid nila na dahil sa maling paratang ay napakulong ng ama ni Cholo ang ama ni Maegan na ikinamatay nito sa sama ng loob. Nilapitan si Cholo at Maegan ng isang medyum o espiritista, si Praxides (Bibeth Orteza), at ito ang nagbunyag na naglalagalag pa ang kaluluwa ni Milagros. Si Maegan lamang ang pag-asang makatatapos ng misyon, makatutupad ng pangako, at makakabali ng sumpa. Ano kaya ang mangyayari kay Maegan at kay Cholo? Masasalungat kaya nila ang sumpa? Paano matatahimik ang kaluluwa ni Milagros?

Sa mga tagpong kuha sa Vigan kung saan pinananatili pa rin ang kulturang Espanyol na makikikita sa mga arkitektura ng gusali, tahanan, kalsada, lenguwahe, mga kalesa, at kasuotan ay nagging makatotohanan ang pagsasalarawan ng panahon ng Kastila. Maging ang mga tagpong ginanap sa Intramuros ay nakatulong din sa kapani-paniwalang paglalarawan ng panahon ng pananakop ng mga Kastila sa ating bayan. Naaangkop sana ang mensahe ng awiting In Another Lifetime ni Gary Valenciano dangan lamang ay tila nakakagulat na Kastila at Pilipino ang ginagamit sa mga kuwento ay bakit naman biglang inawitan ng Ingles? Nakatulong sana sa paglilipat-lipat ng panahon ng dalawang kuwento kung may angkop na tugtugin dito. Mahina ang pag-balangkas ng mga kuwento at tila pilit pinagtutugma ang mga pangyayari. Madula at nakalulungkot ang mga yugtong nauukol kina Crisanto at Milagros samantalang mababaw at nakatatawa naman ang nakararaming eksena nina Cholo at Maegan na lubhang napakamura pa ng mga isipan upang magtangkang magtanan.

Punong-puno ng pagkamuhi, paghihiganti, at kalupitan ang kasaysayan nina Crisanto at Milagros. Walang nakitang pagpapatawad o pagkakasundo sa pagitan ng mga may alitan hanggang sa humantong ang lahat sa isang trahedya. Hindi rin angkop ang paglalarawan ng prayleng si Padre Miguel kung saan ipinahiwatig na may kerida ito at sa halip na tumulong sa pagkakasundo ng mga nag-aalitan ay higit pa nitong pinapalala ang situwasyon. Ang kuwento ay nakabase sa mga temang paranormal at kababalaghang kagaya ng reincarnation (muling pagsilang ng isang kaluluwa sa katawan ng ibang nilalang) o transmigration of souls (paglipat-lipat ng kaluluwa sa ibang katawan), bagay na maaaring maka-ligaw ng isipan at kuru-kuro ng mga manonood.

Direksiyon: Mark Reyes

Dulang Pampelikula: Gina Marissa Tagasa

Sinematograpiya: Jay Linao

Musika: Allan Feliciano At Arnold Buena

Editing: Aleks Castaneda

Disenyong Pamproduksiyon: Chito Sumera

Prodyuser: Regal Entertainment

RIGODON At Ang Patuloy Na Pagsayaw Sa Awit Ng Buhay

2006-10-22T14:17:00.000-04:00

Isang kakaiba at eksperimental na pagtatanghal ang Rigodon (First Quarter Storm, 2006), unang pelikula nina Sari Lluch Dalena at Keith Sicat. Halintulad ng sayaw kung saan hinalaw ang pamagat nito, umiinog ang kasaysayan sa tatlong Pilipinong naninirahan sa New York matapos ang malagim na mga pangyayari noong ika-labing isa ng Setyembre taong 2001. Si Dante (Joel Torre), isang gitnang gulang na manunula ay siyang nagbibigay ng pag-asa sa mga kababayang nagnanais makibahagi sa magandang buhay na maaring makamtan lamang sa pamamagitan ng paninirahan sa Amerika. Nariyan din si Amado (Arthur Acuna), dating boksingero sa Pilipinas na tulad ng karamihan ay sa pakikipagsapalaran lamang sa ibang bansa matatagpuan ang katuparan ng kanilang mga pangarap. Si Salome (Chin Chin Gutierrez), na mahigit sa sampung taon nang naninirahan sa Amerika at nakikisama sa asawa nitong Amerikano na ang tanging dalangin ay ang magkaraoon ng isang banyagang supling. Sa patuloy nilang paghahanap ng tunay na kahulugan ng buhay at kaligayahan ay pinagbigkis ng dulang pampelikula ang mga pagnanasa ng bawat isa. Sa pagdarahop ni Dante nang tuluyang madakip ng mga maykapangyarihan, buong tapang nitong hinarap ang kinahinatnan. Samantala, nangangarap pa rin si Salome habang patuloy ang paghahanap ni Amado ng kasagutan sa kanyang mga suliranin. Pinag tagni-tagni ng pelikula ang magkakaibang kuwento ng mga mga Pilipinong patuloy sa paghihintay ng pag-asa bagamat tuwirang madarama ang kawalan nito.

Isinapelikula ng Rigodon ang kompleksidad ng mga Pilipinong naninirahan sa Amerika sa pamamagitan ng matipid na espasyo/kumpas ng mga tagpo at bihasang direktoryal na pagmamaniobrang nagpapatuloy sa tensiyon ng nagbabanggaang ideoyolohiya ng katauhang Pilipino. Mas dramatiko ring isinakonkreto ito ng mahusay na pagganap ni Joel Torre. Matingkad ang kanyang ipinamalas na pagganap. Pinapanood natin siya habang dumaraan sa proseso ng lumbay, pagkabigo at pagtanggap. Hinatak niya tayong damhin ang kanyang dilema habang magiting na binubuo ang nadurog na mga piraso ng kanyang sarili upang maprotektahan ang nalalabi sa pinagdusahan niyang teritoryo. Sa prosesong ito napilitan siyang lumikha ng ng bagong paraan ng pagharap, hindi lamang sa kanyang sariling pagdurusa kundi kasama na rin ang suliranin ng mga taong kanyang pinoprotektahan, may basag at lamat man ang pagkatao ngunit nanatiling matatag ito at di nawawasak. Ang paggamit ng tradisyunal na sayaw sa pagtuhog ng mga usaping bumabalot sa inaakala at itinataguyod na katayuan ng mga pangunahing tauhan, tinumbok ng pelikula ang diskursong nakikipag-rigodon sa ideyolohikal na pagbibigay-signipikasyon sa pakikibaka ng mga tauhan. Sa dislokasyon isinakatuparan nina Dalena at Sicat ang pagpapatingkad ng Rigodon sa posisyong politikal nito laban sa mekanismong inestruktura sa loob ng malakas na puwersa ng kapangyarihan. Reyalistikong ipinamalas ng pelikula ang rendisyon ng panahon at lunan at naigpawan sa tiyak nitong posisyong politikal na pinapanigan. Sa katunayan, ang kolektibong pagbuwag ng mga pangunahing tauhan ay tumatayong suhestiyon ng pelikula sa mga posibilidad ng pagtutuwid. Nararapat banggitin ang kontribusyon ng Rigodon sa paggamit sa elemento ng editing. Sa pagbusisi ng pelikula sa tunggalian ng hayag at di hayag, ng mga politikal at di politikal o apolitikal, ng mga makapangyarihan at walang kapangyarihan, ng mga nanggagamit at ginagamit at kung paanong nagsalimbayan ang mga dikotomiyang ito. Sa katunayan, ipinakita nina Dalena at Sicat sa pelikula ang nagkakapalitang anyo ng mga dikotomiyang ito, ang pagpapalit posisyon ng mga estruktura upang padaluyin ang kaayusang sadyang ikinubli sa pagkakaiba ng mga nilikhang dikotomiyang ito.

Dulang Pampelikula At Direksiyon: Sari Lluch Dalena At Keith Sicat

Sinematograpiya: Eun-ah Lee

Musika: Kinan Azma Grace Nono At Bob Aves

Editing: Keith Sicat

Disenyong Pamproduksiyon: Sari Lluch Dalena

Prodyuser: Fisrt Quarter Storm

Kasama ang isa sa dalawang direktor ng Rigodon na si Keith Sicat nang itanghal ang pelikula bilang bahagi ng New York Filipino Film Festival na ginanap sa ImaginAsian Cinema.

Ilang karagdagang impormasyon ukol sa Rigodon

Takot Ka Ba Sa WHITE LADY?

2006-09-02T14:30:00.000-04:00

May nagmumultong babae sa Arts Academy. Ayon sa janitor na nakakita ay mahaba ang buhok nito, nakakatakot ang sunog na mukha, at nakasuot ito ng puting damit kaya't tinawag itong White Lady (Regal Entertainemnt, 2006). Nagparamdam ang White Lady kay Pearl (Pauleen Luna), isang probinsiyanang Ilongga at mahusay na estudyante. Sapagkat mapapakinabangan si Pearl ay inimbita ito ni Mimi (Iwa Moto) na sumama sa kanilang grupo. Ang popular at laki sa layaw na si Mimi ang lider ng mapagsamantalang barkadang kinabibilangan nina Joshua (Jason Abalos), Eva (Katarina Perez), Jowee (Glaiza de Castro), at si Hector (Ketchup Eusebio). Hinihikayat ng grupo si Pearl na siyasatin ang hiwagang bumabalot sa White Lady ngunit hindi ito pumayag. Nagsimula na ang sunod-sunod na aksidente sa mga barkada ni Mimi. Sa wakas ay natuklasan din ni Pearl ang lihim ng White Lady at kung ano ang tunay na nangyari kay Christina Angelica Panganiban).

Sa simula pa lamang ng pelikula ay makahulugan na ang ginamit na puting pamagat sa itim na pondo at hinaluan ng mga nagliliparang alipato (apoy na nililipad ng hangin mula sa nasusunog na bagay). Inihahanda nito ang kalooban ng mga manonood sa susunod na mga pangyayari. Kadalasang sa gabi nagaganap ang mga tagpo. Malimit gamitin ang Ilonggong awit na Ili-Ili Tulog Anay at maging ang mga kampana sa simbahan ay himig din nito ang tunog. May mga bahagi sa kuwento ng White Lady na hindi malinaw at kapani-paniwala, maging ang pagsasalarawan sa mga tauhan.. Mabait ba o masama si Christina? Matino ba o sira ang ulo ni Lola Tasya (Boots Anson Roa)? Mahinahon ba o mapusok si Pearl? Lubos bang napakasama ni Mimi at lubhang napakahina ang loob ng lahat ng kanyang kabarkada? Kung minsan ay parang naglalaro lang ng takutan ang mga nagsiganap. Kahit na nga ang make-up ng White Lady ay animong ipinipinta lamang ng mga nagsisipunta sa halloween party. Napakarami rin ng mga eksenang nagpapakita ng karahasan.

Ipinahiwatig sa White Lady na may mga kaibigang nagtataguyod sa mabuti at meron din namang nagbubulid sa masama. Kung kaya't kinakailangang maging maingat sa pagpili ng mga kaibigan o barkada nang hindi mapahamak. May pakikisamang nauuwi sa pakikipagsabwatan. Kahit mali ay sunod-sunuran, huwag lamang matiwalag sa samahan. Isa pang mensahe ng pelikula ay ukol sa pakikipag-relasyon na kadalasa'y hindi lamang nakakaabala sa pag-aaral kundi mapanganib din. Bukod sa hindi pa handa sa pananagutan ang mga nasa-kolehiyo pa lamang ay mahirap makilala ang tunay na pagkatao ng karelasyon sa maikling panahon.. Tinalakay din sa pelikula kung bakit nagbabalik ang kaluluwa ng yumao. Humihingi ng katarungan si Christina sa kalupitan ng barkada na nagpahamak sa kanya. Ang mensaheng sa paghihiganti lamang matatahimik ang kaluluwa ng yumao na dapat ipaghiganti ang karahasang dinanas nito ay ginamit na sa ibang mga pelikulang tumalakay sa halintulad na tema. Nasaksihan ng mga estudyante at guro nang basbasan ng pari ang bodegang pinangyarihan ng krimen at inasahan ng lahat na mamamayapa at lilisan na ang kaluluwa ng yumao. Sa halip ay tila nagwagi pa ang kasamaan dahilansa galit at poot ang nanaig sa White Lady at ipinahiwatig na nararapat lamang na buhay ang kapalit ng buhay. Walang pagsisising nakita sa mga nagkasala at walang pagpapatawad na iginawad ang biktima. Sa ganitong paraan lamang muling matatahimik ang White Lady.

Direksiyon: Jeff Tan

Dulang Pampelikula: Don Michael Perez at Joel Rufino A. Nunez

Sinematograpiya: Tim Jimenez

Musika: Von de Guzman

Edting: Jay Halili at Minea Alvarez

Disenyong Pamproduksiyon: Edgar Martin Littaua

Prodyuser: Regal Entertainment

Samu't-Saring Kuwento Ng Pag-Ibig

2006-08-27T07:22:00.000-04:00

Tatlong mukha ng pag-ibig ang inilahad ng pelikulang All About Love (STAR Cinema/ABS-CBN Film Productions, 2006), ang Promdi, Kalesa at Tungkol Kay Anna. Malungkot, masaya at makabagbag-damdamin. Sa unang eksena ay makikita ang biglang pag-uwi ni Kikay (Angelica Panganiban) sa probinsiya at hindi na nagpatuloy ng pagaaral sa Maynila. Napawi ang malungkot niyang karanasan sa Maynila nang makita niyang muli ang kaniyang kababatang si Kiko (Jason Abalos) na matagal nang may pagtingin sa kanya. Dahil sa mahusay na manlililok si Kiko ay ipinakilala siya ni Kikay sa mga koneksiyon nito sa Maynila upang maitanghal ang kaniyang mga gawa. Sa kasamaang-palad ay nakita si Kikay ang taong nagpahamak sa kaniya sa Maynila at ipinasiya niyang mangibang bansa nang maiwasan ang malaking kahihiyan.. Sa kabilang dako ay makikita kung paanong itinataguyod ni Badong (Anne Curtis) ang kaniyang pamilya sa pangungutsero at sumasakay sa kalesa nito si Wesley (Luis Manzano), isang palikerong modelo, at ang mga date nito. Napansin ni Wesley ang ganda ni Badong at humanga siya sa tapang ng babae kaya nga't kahit na mailap sa kanya ay masugid niya itong niligawan. Minsan ay sumakay si Eric (John Lloyd Cruz) sa kalesa ni Badong at naiwan nito ang isang cassette tape na may mensahe para sa yumaong katipan na si Anna. Napulot ito ni Casey (Bea Alonzo) na nagbigay sa kanya ng pag-asang meron pa rin namang matapat sa pagibig, di tulad ng dati niyang kasintahang salawahan at hindi rin tulad ng kanyang iresponsableng amang tinalikdan ang sariling pamilya. Hindi niya sukat akalaing si Eric na kinaiinisan nitong kapitbahay sa condominium ang siyang may-ari ng naturang cassette tape. Magkikita pa kayang muli si Kiko at si Kikay? Magkakatuluyan kaya sina Wesley at Badong, magkaiba man ang kanilang daigdig? Paano kaya magkakasundo si Eric at Casey?

Mahusay ang pagsasalarawan na malimit ay mga close ups at medium shots ng mga popular na love teams na nagpapakilig sa kani-kanilang mga tagasubaybay. Maging ang mga piniling awitin ay nababagay sa kaukulang mga eksena. may kaunting kababawan ang ilang mga bahagi na hindi makatotohanan sa pagbabalangkas ng mga kuwento ng Promdi at Kalesa Hindi kapani-paniwalang kutsero si Anne Curtis na halatang mestisa at di nababagay sa papel na ito. Mapapansin din sa istorya ukol kay Anna na napakadalas naman ang pagkakatiyap ng pagkakataon mula sa pagkaiwan, pagkapulot, pagkatuklas ng nagmamay-ari ng cassette tape, at muling pagkikita nina Eric at Casey.

May mga eksena sa pelikula na hindi dapat tularan tulad halimbawa ng paglalarawan sa pagkatao ni Kikay na ilang beses nang nagwawala, napapahamak na ay parang hindi pa rin tumitino. Animo'y pinaglalaruan niya ang kaibigang si Kiko na lubos ang pagtitiwala sa kanya, Ginawang katatawanan ang pagiging tomboy ng kutserong si Badong na noong una ay walang atubiling nakikipag-away, nanununtok, at naninira ng kotse kapag hindi nababayaran. Kung paano nagsisikap si Badong sa paghahanap-buhay ay siya namang pagiging materyoso ng mga mahihirap niyang kapitbahay. Hindi rin naaayon sa kagandahang asal at kultura ng Pilipino ilang mga eksena, tulad ng lantarang pakikipaghalikan ng magkatipan na parang walang pakialam kahit pagtinginan sila ng mga tao. May mapupulot din namang magagandang mensahe at pananaw sa pelikula tulad ng pagiging maingat sa sarili upang hindi mapahamak sa masamang barkada at malulong sa masamang bisyo na ikinasisira ng kinabukasan at mga pangarap sa buhay. Kung magkamali man, dapat ay harapin nang matatag ang problema sa buhay at kung masaktan dahil sa pagkawala ng minamahal ay manalig sa katapatan at kapangyarihan ng pag-ibig na siyang nagbibigay-kulay at ligaya sa buhay.

Direksiyon: Jerry Lopez-Sineneng, Bb. Joyce Bernal at Don Cuaresma

Dulang Pampelikula: Jenilee Chuansu, John Paul Abellera, Vanessa Valdez, Carmi Raymundo at Arah Jell Badayos

Sinematograpiya: Charlie Peralta, Ramoncito Redoble at Christopher Manjares

Musika: Jesse Lasaten

Editing: Renewin Alano

Disenyong Pamproduksiyon: Nancy Arcega at Dante Nico Garcia

Prodyuser: Star Cinema (ABS-CBN Film Productions)

Hindi Po Manong... MANAY PO!

2006-08-07T06:59:00.000-04:00

Ang pelikulang Manay Po! (Regal Entertainment, 2006) ay tungkol kay Luz (Cherry Pie Picache) ay isang single-mom na alahera at kung paano nito nalampasan ang mga dagok ng kanyang buhay. Una, ang pagkatuklas na ang kanyang tatlong anak na lalaki ay may kani-kanilang lebel ng homoseksuwalidad. Si Oscar (Polo Ravales) ay isang closet queen, si Orsen (John Pratts) ay hantaran at nagbibihis babae, samantalang si Orwell (Jiro Manio) ay isang umuusbong na binatilyong homoseksuwal. Ikalawa, ang pagkawala ng hikaw na kanyang ibinebenta na nagkakahalaga ng dalawang milyong piso. Lingid sa kaalaman ni Luz, may kani-kaniyang suliranin din ang kanyang mga anak. Si Oscar ay nahahati ang kalooban kung pakakasalan nito ang kasintahang si Pauline (Glaiza de Castro) o kanyang nobyong si Adrian (Luis Alandy). Si Orsel ay nagpupumilit na mapansin ni Marky (Mike Tan) ang kanyang kinahuhumalingang lalaki at si Orwell naman ay unti-unting namumulat sa kanyang pagkabinabae.

Napakababaw ng takbo ng kuwento ng pelikula at halos puro kalokohan at hindi kapani-paniwala ang mga eksena. Ang mga dayalogo ay walang laman at may ka-kornihan. Pilit ang pagpapatawa dahil umasa lamang ito sa islapstik na uri ng komedya. Walang bagong pag-unawa sa homesekswalidad na naihatid ang pelikula. Bagkus ay sumakay lamang ito sa katatawanan at kontrobersiya ng pagiging homoseksuwal. Maging ang pagganap ay walang ipinakitang bago. Sayang ang talento ni Cherry Pie Picache at Giselle Sanchez dahil sa manipis na karakter ang ibinigay sa kanila. Mali ang pagpili kay John Pratts sa papel ni Orsel na dahil lubhang napakatigas nitong kumilos at hindi rin angkop ang kanyang pisikal na kaanyuan. Maayos sana ang aspetong teknikal ng pelikula tulad ng sinematograpiya, editing at disenyong pamproduksiyon ngunit hindi ito sapat upang maisalba ang walang kwentang pagkakasulat ng dulang pampelikula

May isang mababaw na mensaheng pilit na ipinahahatid sa pelikula. Ang pagkakabuklod ng pamilya sa gitna ng mga pagkakaiba, kakulangan at suliranin. Marangal sana ang intensyong ipakita na ang mga homoseksuwal ay tao rin sa kaibuturan ng kanilang puso ngunit natatakpan ito mababaw na pagtrato sa mga tauhan, lalo sa usaping relasyong homoseksuwal. Para sa mga manlilikha ng pelikula, tila isinasalarawan lamang nila ang ilang reyalidad ng mundo ng isang bakla. Dagdag pa rito, ikinakaila rin ng pelikula ang komplikasyon at sikolohikal na sakit ang naidudulot ng homoseksuwalidad at ang mga relasyon kaakibat nito. May paraang higit na malalim nsa pag-unawa ng homoseksuwalidad subalit dahil komedya ang pelikula, piniling maipit na lamang sa walang katuturang pagpapatawa at pasundot-sundot na drama upang mapagbigkis ang mga eksena. Sayang lamang ang panahong gugugulin sa panonood ng pelikulang ito.

Direksiyon: Joel C. Lamangan

Dulang Pampelikula: Dinno Erece

Sinematograpiya: Rolly Manuel

Musika: Vincent de Jesus

Editing: Marya Ignacio

Disenyong Pamproduksiyon: Edgar Martin Littaua

Prodyuser: Regal Entertainment

Naniniwala Ka Ba Sa Mga PAMAHIIN?

2006-07-31T21:47:00.000-04:00

Umuwi sa Pilipinas si Noah (Dennis Trillo) kasama ng kasintahang si Aileen (Iya Villania) pagkatapos manirahan sa Amerika ng labinlimang taon upang makiramay sa pagkamatay ni Damian (Paolo Contis), kanyang kababata at matalik na kaibigan. Nagbigti si Damian nang hindi na niya mabata ang buhay na wala si Becca (Marian Rivera). Si Becca at ang kanyang inang si Belinda (Jaclyn Jose) ay lumisan ng baryo dalawang taon na ang nakaraan, matapos silang sugurin at palayasin ng mga naninirahan sa baryo sa palagay na ang mag-ina ay mga mangkukulam. Sunod-sunod ang mahiwagang pagkamatay ng ilan nilang mga kakilala, kabilang na ang isang paslit na natagpuang walang puso sa bukid, ang ama ni Damian na si Tata Sebring (Chris Daluz) na nabagsakan ng isang malaking salamin, at ang tiyahin ni Noah na si Amelia (Vangie Labalan) na nadaganan naman ng isang grandfather clock. Napailalim ang mga naiwang buhay sa kapangyarihan ng pamahiin, sa takot na baka sila sunduin ng mga namatay at isama sa hukay. Higit na mag-iigting ang hiwaga sa muling paglitaw ni Becca upang ipagtapat na si Noah ang kanyang napupusuan at hindi si Damian.

Sa pagganap at special effects nakasalalay ang buhay ng isang pelikulang katatakutang tulad ng Pamahiin (Regal Entertainment, 2006). Walang gaanong paghamon sa kakayahang umarte ng mga nagsiganap ang pelikula, bagama't hinihingi nito na marunong magmukhang nagulat o natakot ang mga artista at sabayan ito ng naaakmang pandidilat ng mata, sigaw, tili o pagkahimatay. Sa lahat ng nagsiganap, tanging si Jaclyn Jose lamang ang lumutang bilang mangkukulam. Sa kabila ng kanyang kaanyuan na hindi nakakatakot tulad ng tipikal na imahe ng isang mangkukulam, napadama pa rin ng kanyang maikling pagganap ang kahindik-hindik na bunga ng paglilingkod sa demonyo. Pasable ang tunog at tugtugin na siyang nakakadagdag sa sabik at takot ng manonood, gayon din ang anyo ng mga multo, at ang paggamit ng punerarya sa pagbubukas ng kuwento upang kulayan ng kamatayan ang buong pelikula.

Ano ba ang saysay ng di-mabilang na tagpong pananakot sa pelikulang ito? Takot ang sinulid na nagtatahi-tahi sa mga tauhan at pangyayari sa Pamahiin. Ang pagbibigay-halaga sa pamahiin at ang paulit-ulit na pagmumulto ng mga yumao ang bumabalot sa katauhan at isipan ng mga naiwan na siyang naghahari sa kanilang mga kilos. Mga simbulo ng demonyo, sa dambana at mga gamit ng mangkukulam ang nananaig sa mga eksena. May ilang piling tagpong tunay na nakahihindik ngunit hindi ito sapat upang maging tunay na epektibo ang isang pelikulang ang tanging mithiin ay ang bigyan ng matinding sindak ang mga manonood.

Direksiyon: Rayhan Q. Carlos

Dulang Pampelikula: Andrew Paredes at Rayhan Carlos

Sinematograpiya: Jun Aves

Musika: Richard Gonzales at Vince de Jesus

Editing: John David Hukom at Jay Halili

Disenyong Pamproduksiyon: Edgar Martin Littaua

Prodyuser: Regal Entertainment

Saan Nagtatago Si FRANCIS?

2006-07-23T10:38:00.000-04:00

Dating mga durugistang mahigpit ang pangangailan sa pera ni Boy (Paolo Contis), kasintahan ng bayarang-babaeng si Sofia (Tanya Garcia ). Kasama ng kaibigan niyang si Sonny ( Rico Blanco) Hila ang isang kalabaw, nagtungo ang dalawa sa bahay ng mayaman at dating kabarkadang, si Francis (Epy Quizon) upang isangla ang hayop at makahiram ng apatnapung libong pisong gagastusin sa pagtatanan ng magkasintahan. Gusto nang layasan ni Sofia, isang puta ang hanapbuhay nito kay Mama Bel (Rio Locsin) subalit binantaang papatayin kapag tumakas siya. Ang maitutulong lamang ni Francis kay Boy ay pasahan ito ng limampung tableta ng Ecstacy, isang bawal na gamot na kanilang ibebenta at maaring mapag-tubuan ng isang libong piso bawat piraso. Sa kasamaang palad, biglang inatake at namatay si Francis habang pinag-uusapan ang kanilang negosyo. Dahil sa labis na kasakiman, itinago nila ang bangkay ni Francis habang hinahalughog ang buong kabahayan sa pag-asang matatagpuan nila ang hinahanap na mga tableta.Samantala, unti-unti nang nagdadatingan ang kapamilya't kasintahan ni Francis, pati na ang drug lord na si Rocky (Christopher de Leon) na pawang walang kamalay-malay sa mga pangyayari.

Hinaluan ng animasyon ang pelikula upang panindigan ang pagiging komedya nito at upang makatulong sa daloy ng kuwento. Nang inatake si Francis, ginamit ang animasyon upang ipakita kung ano ang nangyayari sa loob ng katawan nito, tumibok ng matindi ang isang lamang-loob hanggang sa ito ay sumabog. Malinaw na naisalarawan ang nangyayari sa loob ng katawan ng isang taong banagag o nasa ilalaim ng kapangyarihan ng ipinagbabawal na gamot. Mabilis ang takbo ng istorya at nakasasabik bagama't nakakainis gawa ng katangahan ng mga pangunahing tauhan sa pilit na pagtatago ng bangkay. Subalit kung hindi naman sila sakim at tanga, wala namang istoryang susundan ang mga manonood, sa loob ng beinte minutos tapos na ang sine. Mahusay ang pagganap ni Christopher de Leon bilang Rocky, ang drug pusher, bagay na kahanga-hanga sapagkat ipinapakita ang propesyonalismo ng artista at iginagalang ang gawain nito kahit ang pelikula'y lubhang mababa para sa kanyang kakayahan..

Komedya ang Nasaan Si Francis? (Unico Entertainment, 2006),

ngunit hindi katawa-tawa ang tema nito. Dalawang uri lamang ang mga pangunahing tauhan, mga adik at puta. Iisa lamang ang problema ng lahat, pera. Hindi ko lubusang matanto ang punto ng pelikula. Bakit ginagawang katatawanan ang isang kagaguhan? Ang pagtatago ng bangkay nang hindi inaalintana ang mga kapahamakang ibubunga nito upang matamo ang pinagnanasaang gamot na magbibigay sa kanila ng pera. Lubhang napakasuwerte nitong mga nagtatago buong araw at magdamag na hindi nahuli. Ginusto marahil ipakita ng pelikula na ipakita ang kababawan ng atensiyon ng mga sugapa, kung hindi sa groga, pera o sa inaakalang pag-ibig. Ang hinahanap nilang bawal na gamot ay wala sa loob ng bahay. Nasa bulsa ito ng pantalong nakasampay malapit sa kalabaw. Nalaglag ang gamot at kinain ng kalabaw. Nabangag ang kalabaw. Wakas.

Dulang Pampelikula at Direksiyon: Gabriel Fernandez

Istorya: Peque Gallaga at Gabriel Fernandez

Sinematograpiya: Miguel V. Fabie III

Musika: Minco Fabregas

Editing: Michael G. de Castro

Disenyong Pamproduksiyon: Roy Lachica

Prodyuser: Unico Entertainment

Ang Simula Ng PAGDADALAGA NI MAXI

2006-07-16T08:47:00.000-04:00

Masaya at mapagmahal ang pamilyang kinabibilangan ni Maximo Oliveros (Nathan Lopez). Kung dangan lamang ay napapalibutan sila ng isang pamayanang sanay sa kasalatan, mga ilegal na gawain at karahasan. Marahil, dahilan sa pagiging isang homoseksuwal, ito ang tumatayong ina-inahan ng pamilyang ulila sa ina. Mapaglingkod siya sa ama at mga kapatid at hindi nito kinukuwestiyon ang mga ilegal na gawain ng kanyang pamilya. Hanggang iligtas siya ni Victor (JR Valentin), isang bagitong pulis, mula sa pambabastos ng mga kapit-bahay. Naging matalik silang magkaibigan at unti-unting nagigising ang damdaming musmos ni Maxi. Subalit isang krimen ang hahamon sa katapatan nito sa kanyang pamilya o sa itinatanging kaibigan

Kung ang batayan ay ang paglikha ng pelikulang mainstream, masasabing kulang ang aspetong teknikal ng Ang Pagdadalaga Ni Maximo Oliveros (UFO Pictures, 2005) dahil sa paggamit ng natural na ilaw at iisang kamera. May kadiliman ang karamihan ng mga eksena at may kagaspangan ang galaw ng kamera. Subalit kung ang batayan ay ayon sa kategorya ng isang mapagpalayang sining, maaring mapalampas ang mga kakulangang ito. Sa kabilang dako, hitik naman sa imahen at kahulugan ang bawat tagpo at usapan. Ang katangi-tangi ay kung paanong pinagyaman ang bawat katauhan. May lalim at katapatan ang pagbuo ng pagkatao mula sa amang ilegal ang hanap-buhay ngunit labis na mapagmahal sa mga anak (Soliman Cruz), si Bogs (Ping Medina) ang kuyang sumusuporta sa bunsong kapatid, ai Victor, ang bagitong pulis na namulat sa katotohanan ng karahasan at si Maxi, isang batang homoseksuwal na nakadama ng paghanga sa isang itinatangi sa unang pagkakataon. Malumanay na haplos ang pagsunod ng manonood kay Maximo. Napakatapat ng pagsasalaysay na hindi maiiwasan na magpunyagi ang manonood sa huling eksena kung saan nalagpasan ni Maximo ang pagsubok.

Kung mayroon isang paglalarawan sa Ang Pagdadalaga Ni Maximo Oliveros, ito ay ang pagiging tapat nito sa daloy ng buhay. Walang pagpapalabis sa magaganda o pagtatakip sa pangit. Kaya't yaong mga tunay na kabaitan at kagandahang-loob ay lutang-na lutang, tulad ng malasakit ni Maxi sa kapitbahay na gusgusin, ang mahigpit na ugnayan ng mag-aama, pagdarasal bago kumain, ang pananatili ng dangal bilang alagad ng batas, ang pagpapahalaga sa pagkakaibigan. Sa pelikula, binibigyang halaga ang ugnayan higit sa lahat at kahit napapaligiran ng karahasan at katiwalian ang mga tauhan, mahaba pa rin ang mitsa ng kabutihan at kagandahang asal. Dalawang bagay ang nakababagabag sa pelikula. Una, ang walang kuwestiyong pagtanggap ng mga tauhan sa homoseksuwalidad. Ikalawa, ang konsepto na kailangang tapatan minsan ng karahasan na nauuwi sa pagpatay upang sugpuin ang kasamaan. Mainam nga lang na ang dulong bahagi ng pelikula ay pinabalintunaan ang dalawang ito. Una sa pagtangging saktan ni Victor nang mahuli si Bogs at ang nagpapahiwatig ng pagbabago ni Maxi. Sa huling tagpo, kapwa lumalim sa pagkakaibigan sina Maximo at Victor bagama't handa na silang umusad bilang higit nang tuwid na bahagi ng lipunan. Sa bahaging ito higit na naging matagumpay and direktor na si Aureaus Solito at ang manunulat na si Michiko Yamamoto. Isang mahusay at nakakaantig na pelikulang nangangailangan ng masusing pag-unawa mula sa mga matatalinong manonood.

Direksiyon: Aureaus Solito

Dulang Pampelikula: Michiko Yamamoto

Sinematograpiya: Nap Jamir

Musika: Pepe Smith

Editing: Kanakan Balintagos at Clang Sison

Disenyong Pamproduksiyon: Christina Dy, Clint Catalan at Lily Esquillon

Prodyuser: Cinemalaya at UFO Pictures

Kasama si Direktor Aureaus Solito nang ipalabas ang pelikula sa New Films/New Directors Series ng New York Film Festival

Ang Prodyuser, si Raymond Lee nang itanghal ang pelikula sa MOMA (Museum Of Modern Art) , New York

Ikaw Ba Ay BUGBOG SARADO?

2006-07-12T06:25:00.000-04:00

Naghanap ng mauupahang kuwarto ang maglive-in na Shai (Andrea del Rosario) at Brandon (Victor Neri) at napadpad sila sa bahay ng maglive-in din na Brix (Jordan Herrera) at Stella (Maui Taylor). Sa unang gabi ng paglipat nina Shai at Brandon, narinig nilang pawang binubugbog ni Brix si Stella sa kabilang kuwarto. Gustuhin man nilang tumulong ay hindi nila magawa sapagkat kataka-takang hindi humihingi ng tulong si Stella. Hanggang isang gabing wala si Shai ay pumasok si Stella sa kuwarto ni Brandon at siya'y humingi ng tulong. Ngunit sa halip na sagipin mula sa pambubugbog ni Brix ay nagtalik lamang ang dalawa. Lingid sa kaalaman nina Shai at Brix ay nahuhumaling na si Brandon kay Stella. Ngunit isang misteryo pa rin ang tunay na pagkatao ni Stella na madidiskubre lamang ni Brandon matapos nitong masangkot isang gabi sa away nina Brix at Stella. Habang sa isang dako naman ay nakamasid ang isang pipi't binging (Marky Lopez) tagahanga ni Stella na masugid na nagbabasa ng nobelang isinulat ni Stela na animo'y katulad ng nangyayari sa kanila sa tunay na buhay. Maging magkatulad kaya ng katapusan ng nobela at ng kuwento ni Stella?

Isang naiibang kuwento ng bugbugan ang Bugbog Sarado (Viva Films, 2003) na aakalaing isang ordinaryong kaso ng karahasan sa tahanan. Mahusay ang mga kuha ng kamera at pasable na rin ang pag-arte ng mga artistang nagsiganap. Palibhasa'y ninais na bigyan ng bagong bihis, naging malikot ang kamay ng direktor sa panlilinlang sa mga manonood ng mga susunod na pangyayari. Bagama't mabilis at maayos ang takbo ng istorya, kapansin-pansin pa rin ang pagbabago-bago nito ng punto de bista na siyang labis na nagpagulo sa kung ano ba talaga ang gustong sabihin ng kuwento. Kakaiba lamang ang bihis ng pelikula ngunit walang sapat na motibo at motibasyon ang mga tauhan sa kanilang kilos at galaw. Kulang sa lalim ang kuwento sa kabuuan kaya't lumabas tuloy na hindi kapani-paniwala ang pelikula.

Walang komentaryong panlipunan ang pelikula ukol sa pananakit at pambubugbog ng kababaihan na siya marahil ang inaasahan ng karamihan sa manonood. Ang Bugbog Sarado ay isa lamang panlilinlang sa kahit saang anggulo suriin. Unang nalinlang ay ang mismong pangunahing tauhang si Brandon na inakalang nangagailangan ng tulong si Stella at dahil sa kanyang pagmamagandang loob ay siya pa ang napahamak. Nalinlang din ang kawawang piping saksi na siyang labis na nagdusa na ang tanging kasalanan lamang ay humanga ng labis kay Stella. Nalinlang lamang siya ng kanyang binasang nobela na kanyang inakalang mangyayari sa tunay na buhay. Higit sa lahat, nilinlang ng pelikula ang mga manonood na lubos ang pagmamalasakit sa mga katulad ni Stella na nakakaranas ng karahasan at pananakit mula sa mga kalalakihan na sa bandang huli'y madidismaya lamang at muling pag-iisipan kung may buti nga bang dulot ang pagtulong sa mga inaapi. Pinaigting lamang ng pelikula ang paniniwalang walang katarungang namamayani sa ating lipunan. Sa isang bansang bugbog sarado na sa kawalang-pag-asa, walang buting maidudulot ang pelikulang tulad ng Bugbog Sarado na naging matagumpay lamang sa panlililinlang.

Direksiyon: Joel C. Lamangan

Dulang Pampelikula: Roy C. Iglesias

Sinematograpiya: Rolly Manuel

Musika: Jesse Lucas

Editing: Marya Ignacio

Disenyong Pamproduksiyon: Larry Matic

Prodyuser: VIVA Films

Magpalipad Tayo Ng SARANGGOLA

2006-07-09T07:55:00.000-04:00

Ang salimuot ng pagkatao sa pagharap sa maigting na moral na krisis ang nagsusulong sa naratibong inilatag ng Saranggola (Teamwork Productions, 1999). Ipinahihiwatig ng mga pagtatanghal sa buhay ni Homer Agustines(Ricky Davao), isang pulis na hindi maibubukod ng simpleng tuwid na linya ang itim at puti sa kalooban ng tao. na hindi madaling maamin ang lalo na't kasangkot ang sariling kaligayahan at ang pinakamamahal. At higit pa itong nagiging maigting kung nakasalalay sa musmos ang pagpapasiya upang mailantad ang katotohanan. Hanggang kailan makakaya ng isip ng bata na maiwaksi ang totoo? Hanggang saan maipapaloob at maikukubli ng pulis sa iniilusyong kapangyarihan ang etikal na dilemang nagbabantang magwasak sa sarili? Dumadaloy ang pagsasapelikula sa mga usaping ito sa konteksto ng matalim na pagpuna sa paghahangad ng kapangyarihan kapalit ng mabuting pakikipagkapwa. Bilang pulis, ginagampanan ni Homer ang pangangasiwa ng kaayusan sa lipunan, mula sa pagsasaayos ng trapiko hanggang sa paglupig ng masasamang loob na nagbibigay dito ng pakiramdam ng dominasyon sa kapwa. Totoong sa panahon ng pagganap ng kanyang tungkulin, isang bahagi ng dominasyon ang pulis. Dahil sa pagkahirati sa kapangyarihan, naging abusado si Homer. Maraming hindi maganda ang tingin sa kanya. Ngunit ang abusadong pulis ay siya ring butihing ama at malambing na manliligaw. Makikita itong nagluluto ng agahan at nag-aasikaso sa pinag-aaral na anak si Rex (Lester Llansang). pawang matatamis na salita ang ipinapahayag sa nililigawang guro na si Anita (Jennifer Sevilla), ngunit sa ibang pagkakatao ay minumura ang walang labang katulong. Siya rin ang hindi nakakalimot sa magagandang alaala ng yumaong kabiyak ngunit handang gamitin ang mga alaalang ito upang mahikayat ang anak na takasan ang krimen. Kampante sa kanyang pagkapulis si Homer. Hanggang sa dumating ang pagkakataong masira ang kanyang kumpiyansa dulot ng hindi pagkilala sa kanyang dominateng posisyon sa pagsasakatuparan ng okupasyon. Dahilan sa nasira ang disposisyon ni Homer sa trabaho ay napagbuhusan ng init ng ulo ang isang batang napagkamalan nitong magnanakaw at nabaril niya ito. Sa pagkamulat ni Homer na inosenteng bata ang kanyang nabaril, nangibabaw dito ang awa at itinakbo ang bata sa ospital. Ngunit sa krusyal na sandali habang nasa harap ng ospital nagbago ito ng isip at hinayaang malagutan ng hininga ang naghihingalong biktima. Ang tagpong ito ang nagsilbing pusod ng pelikula. Walang berbalisasyon sa estadong isip ni Homer ngunit higit na tumibay ang kanyang walang awang pasiya nang maalala nito ang kapangyarihang maisasakatuparan bilang pulis na baluktutin ang katotohanan. Ang mga sumusunod na eksena ay dramatikong komprontasyon ng paggigiit ng dominasyon at katumbas na pggigiit ng katotohanan. At nagaganap ito sa loob ng isang maliit na komunidad kung saan kilala ni Rex ang mag naninirahan. Nagkaroon ng krisis si Rex na halintulad sa krisis na kinakaharap ng ama. Hindi maiiwasang matalsikan ito ng dugo na likha ng pagkapulis ni Homer. Sa una'y naipapaloob ito sa harap ng magkalangkap na pagmamahal sa ama at ang dominasyon nito sa anak.

Isang walang takot na pelikula ang Saranggola. Inilalantad ang mukha ng paggamit ng posisyon ng dominasyon sa lipunan at responsibilidad kapag inabuso ito. Ipinakita na masusheto ang tila omnipotenteng lakas ng sinumang mapagmalabis sa pamamagitan ng kolektibong pagkondenang isinasagawa ng isang komunidad at maging ng isang indibidwal na malinaw ang posisyong moral tungo sa pagkakaroon ng responsableng pagkatao.

Direksiyon: Gil M. Portes

Dulang Pampelikula: Jose Dalisay, Jr. at Gil M. Portes

Sinematograpiya: Louie Quirino

Musika: Joy Marfil

Editing: Tara Illenberger

Disenyong Pamproduksiyon: Tanny Perez

Prodyuser: Teamwork Productions

Isang Makabuluhang EBOLUSYON

2006-07-08T09:02:00.000-04:00

Kakaibang uri ang sineng nilikha, kaakibat nito'y seryoso at walang bahid na komersiyalismo. Ang Ebolusyon Ng Isang Pamilyang Pilipino (Sine Olivia, 2004), obra ni Lav Diaz, ay isang masusing obserbasyon sa pagbagsak at pagbangon ng pamilya ng mga magsasakang sumasalamin sa kahirapang nanunuot sa lipunan kaalinsabay ng mga kaganapan sa bansang Pilipinas mula taong 1971 hanggang 1987. Sa humigit kumulang na sampung oras, ay naging saksi ang mga manonood sa pagyabong ng katauhan ni Raynaldo (Elyan De Vera), ang pangunahing tauhan ng kuwento. Ipinakilala tayo ng pelikula kay Puring (Angie Ferro) mula sa mapag-anyayang tanawin ng mga bukirin nang dekada '70 abot sa mabangis na mga lansangan ng lungsod sa rehimeng Marcos hanggang sa tuluyang paglayas ng mga ito sa kalagitnaan ng dekada '80. Nagsimula ang lahat sa di pagkakaunawaan sa gitna ng ilang mga miyembro ng pamilyang kinasangkutan ni Hilda (Marife Neceisito), ang baliw na ina ni Raynaldo, hindi nito mapapangatawanan ang pagpapalaki sa anak. Sinisisi ni Puring si Hilda sa pagkamatay ng kanyang asawa at sa pagdadala ng kamalasan sa pamilya. Sa unang dalawang oras ng pelikula ay ating nasaksihan ang mga suliraning nakabalot sa pamilya. Nariyan ang pagpilit ni Kadyo (Pen Medina), ang tiyuhin ni Raynaldo na mamasukan sila sa minahan ng ginto dahil sa patuloy na pagbagsak ng pinagkakakitaang bukirin. Kasama din ang pagtanggi ni Kadyo na sumama sa grupo ng mga rebeldeng nag-aalsa laban sa pamahalaan. Lumaking pipi si Raynaldo at pinagdesisyunang ipasok ni Puring ang apong si Anna (Sigrid Bernardo) na manilbihan bilang katulong sa isang mayamang pamilya. Unti-unting sumidhi ang pagnanasa ni Kadyo na maghukay ng ginto hanggang sa makulong ito sa salang pagnanakaw. Ang huling bahagi ng pelikula ay umikot sa paghahanap ng kanyang pamilya kay Raynaldo at sa pakikipagsapalaran ni Kadyo sa siyudad. Sa bawat pagbalangkas ng mga insidenteng pinagdaanan ng mga tauhan ay sinundan sa pamamaraang dokyumentaryo. Dito ay pinagbigkis ang mga pangyayaring pulitikal sa bansa at ang masalimuot na karanasan ng mga tauhan.

Maaring kuwestiyunin ang kahabaan ng Ebolusyon at maaring ikumpara ito sa isang teleserye, ang pagpapakita ng halos isang oras ng mga tagpong salat sa dayalogo at mga eksenang ipinapakita ang mga tauhan na nagsasaka o di kaya'y naglilibot sa kagubatan. Ang walang patumanggang pagsunod ng kamera sa walang humpay na paglalakad sa palibot ng siyudad. Mahalaga ang mga tagpong ito sa pagbasa natin sa kanilang mga damdamin at suliranin. Epektibo din ang eksena kung saan pinapanood ni Kadyo sa telebisyon ang isang panayam kay direktor Lino Brocka, isang militanteng taga-industriya na tahasang lumaban sa diktaturya. Higit nitong napagyaman ang pumapaimbulog na kahirapang tinatamasa ng mga tauhan sa pelikula. Dahilan sa halos nalunod ng impresibong naratibo ng pelikula ang karamihan sa pagganap, at dahilan sa ang kanyang karakter ang dumanas ng masidhing mga karanasan, natatangi ang pagganap na ipinamalas ni Pen Medina bilang Kadyo. Masasaksihan ito sa mga eksena sa siyudad na diretsong tumakbo ng mahigit dalawampung minuto sa kabuuan ng pelikula. Tinutukan ito ng husto kung kaya't nangibabaw siya ng husto kumpara sa ibang tauhan ng Ebolusyon. Kapuri-puri din ang talino ni Angie Ferro sa papel ni Puring. Di malilimutan ang tagpo kung saan isa-isa nitong tinitingnan ang mga larawan ng kanyang pamilya. Subalit ang lahat ng papuri ay nararapat ibahagi sa direktor ng pelikulang si Lav Diaz. Sa Eboulsyon mababanaag ang kanyang henyo sa paglikha ng maipagmamalaking obra, sa paggamit ng modernong pamamaraan sa pagsasalaysay tulad halimbawa nang ipakita ang pakikinig ng pamilya sa isang dramang panradyo at ang pagsasanib ng mga tagpo sa loob mismo ng istasyon kung saan isinasadula ang palatuntunan. Ipinakita ng Ebolusyon ang pagharap ng mga mamamayan sa paghihirap ng lipunan taliwas sa melodramatikong pamamaraan ngunit hitik sa emosyong kailanma'y hindi matatagpuan sa mga naglipanang teleseryeng namamayagpag sa telebisyong Pilipino.

Panulat, Editing at Direksiyon: Lav Diaz
Sinematograpiya: Bahaghari, Paul Tanedo at Larry Miranda (Black & White, DV)
Disenyong Pamproduksiyon: Rishab Tibon, Jun Sabayton at Patty Eustaquio
Prodyuser: Sine Olivia

Kung NASAAN KA MAN...

2006-07-05T06:47:00.000-04:00

Ang Nassan Ka Man (Star Cinema, 2005) ay kuwento ng isang masayang pamilya. Ang magkapatid na dalagang sina Lydia (Gloria Diaz) at Trining (Hilda Koronel) kasama ang kanilang tatlong ampon na sina Ito (Diether Ocampo), Pilar (Claudine Baretto) at Joven (Jericho Rosales). Nagsimulang mawasak ang samahang ito nang ipaalam ang planong pagpapakasal nina Pilar at Joven. Bagama't sa una ay tutol, pumayag na rin ang ina-inahan nilang si Lydia subalit si Ito ay may natatagong pagtingin kay Pilar at naghimagsik. Pinagsamantalahan nito si Pilar at itinulak sa bangin si Joven. Dahil sa takot, at pag-aakalang patay na si Joven at sa pagtatanggol ng sarili, itinulak ni Pilar sa bangin si Ito. Walang nagsumbong sa may kapangyarihan ukol sa mga naganap na trahedya.

Maayos kapwa ang teknikal at artistikong aspeto ng pelikula. Nangingibabaw ang malikhaing sinematograpiya at disenyong pamproduksiyon. Maganda ang tema ng pelikula at maayos itong naisalaysay. Mahusay rin ang pagkakaganap nina Hilda Koronel, Gloria Diaz at Claudine Baretto, bagama't sa limang artista, si Diaz lamang ang tila nahihirapang umiyak sa harap ng kamera. Dibdiban naman ang pag-arteng ipinamalas nina Jericho Rosales at Diether Ocampo. Makatawag pansin din ang pagkakalapat ng musika.

Apat na usapin ang maaaring ipasok dito. Una, ang isang mali ay hindi dapat itago at isiping maglalaho na lamang ang epekto nito sa pagtakbo ng panahon. Sa pag-ikot ng kuwento, ang mga kamalian ay hindi lamang itinago sa may kapangyarihan kundi hindi rin sinikap na ituwid at ihingi ng kapatawaran. Ang tamang pananaw ay umiikot sa kakayahan ng isang taong magpakumbaba sa pagsisisi o kaya'y magpatawad sa pagnanais na lumagay sa tuwid at tama. Ikalawa, ang pag-ampon at pagpapalaki ng isang batang hindi mo kadugo ay dapat nakaugat sa tunay pagbibigay at pagmamahal, hindi upang punuan ang kakulangan sa pagkatao ng nag-aampon. Ikatlo, ang mga hinanakit ay hindi dapat kinikimkim sa kalooban ng isang tao, pagka't matutuklasan din ito sa paraang higit na makasasakit sa sarili at kapwa. Ikaapat, ang kapanatagan ng loob ay makakamtam sa pagtanggap sa kagustuhan ng may lalang at pagsuko ng hiram na buhay dito.

Direksiyon: Cholo Laurel

Dulang Pampelikula: Ricardo Lee at Rafael Hidalgo

Sinematograpiya: Charlie Peralta

Musika: Jessie Lasaten

Editing: Marya Ignacio

Disenyong Pamproduksiyon: Jon Cuyson

Prodyuser: Star Cinema

And They Lived HAPPILY EVER AFTER

2006-07-04T08:53:00.000-04:00

Ang Happily Ever After (MAQ Productions Inc., 2005) ni Maryo J. de los Reyes ay tatlong kuwento ng iba't-ibang uri ng pag-ibig. Nagawa na ng direktor ang ganitong klaseng panoorin sa mga pelikulang Mga Kuwento Ni Lola Basyang (1985) at Stupid Cupid (1987). Sa Multong Bakla, nag-iibigan ang balikbayang si Abby (Nadine Samonte) at ang jologs na si Ogie (Tyron Perez). Dahil kapwa tutol ang mga magulang ng dalawa sa kanilang rpag-iibigan, napilitan silang magkita sa isang abandonadong bahay na pinamamahayan ng multong si Pampee (Keempee de Leon) at ang kanyang batang alagang si Leeboy (Nash Aguas). Hindi alam nina Pampy na sila ay patay na. Hinahanap nito ang kasintahang si Martin kaya't patuloy siyang nagpapakita sa mga binatilyong may pagkakahawig dito. Tinulungan naman nina Ogie na maunawaan ni Pampy na sila ay sumakabilang buhay na upang makaalis ang kanilang kaluluwa sa lupa. Sa Playboy Kuba, isang mapaglarong binatilyo si Vince (John Pratts) na napilitang magtago sa probinsya dahil sa banta ng mga magulang ng mga kasintahang kanyang niloko. Nakilala niya si Laura (Maxene Magalona), isang dalagitang naglayas dahil pinipilt ng ina na magpakasal kay Eugene (Dion Ignacio). Nahulog ang loob ni Laura kay Vince subalit hindi naman pala sya mahal nito. Dahil sinaktan ang kanyang anak, kinulam ng ina ni Laura si Vince at ginawa itong pangit at kuba. Muling nagtagpo ang landas ng dalawa at nagkahulugan ng loob. Sa I Love You Babe, mortal na magka-away ang mga magulang nina Jenny (Yasmien Kurdi) at Gio (Rainer Castillo) at kapwa rin sila nasa isang hindi masayang relasyon. Lihim na may pagtingin si Gio kay Jenny at ang tulad naman ng romantiko at malambing na si Gio ang hinahanap ni Jenny. Sa ilang ulit na kanilang pagtatagpo, lagi silang nagbabangayan subalit ito ay lalo lamang nakapagpalapit sa kanilang mga kalooban.

Lubhang gasgas ang mga balangkas ng maiikling kwento at madaling hulaan ang katapusan nito sa mga unang eksena pa lamang. Wala ring lalim ang pagganap ng lahat ng mga tauhan, animo'y mistulang laro lamang sa mga ito ang pag-arte. Kulang sa pagkamalikhain ang teknikal sa aspeto tulad ng sinematograpiya, ilaw, editing at walang kuwenta ang mga artistikong aspeto tulad ng musika at dayalogo. Samantalang pasado lamang ang disenyong pamproduksiyon nito. Malinaw na ginawang tanghalan lamang ang pelikula ng mga sikat na love teams.

Sa kabuuan, tila isang pampakilig na palabas lamang ang pelikula ngunit kung susuriin mo ang ilang isyung tinalakay, bagama't pahapyaw, makikita ang ilang taliwas na ideya. Una, Sa Multong Bakla, kahit na hindi sinang-ayunan ang homosekwalidad, hindi rin mainam na ipakita sila bilang mga taong hindi nirerespeto. Sa Playboy Kuba naman, hindi tanggap ng ating paniniwala ang pangungulam na lubhang nakasasakit at nagpapababa ng dignidad bilang parusa o paghihiganti o pagtuturo ng leksiyon. Mukha rin napakababa ng pagtingin ng manunulat at direktor sa matrimonyo ng kasal. Ito ba ay isang paraan lamang upang ilagay sa ayos ang buhay ng anak at hindi isang pagbabasbas sa dalawang taong tunay na nag-iibigan? Sa I Love You Babe, hindi nagbigay ng paninindigan ang mga manlilikha laban sa pagtataksil, pang-aabuso sa kabaitan ng kasintahan at ang pag-video tape sa pakikipaghalikan sa iba't-ibang lalaki. Lalo't mga kabataan ang mga tauhan ng istorya at ginawa itong isang komedya, madaling pikitan ng mga manonod ang mga taliwas na konsepto ng pelikula.

Direksiyon: Maryo J. de los Reyes

Dulang Pampelikula: Galo Ador, John Roque at Aloy Adlawan

Sinematograpiya: Oddysey Flores

Musika: Vincent de Jesus, Lutgardo Labad at Dodjie Fernandez

Editing: Vito Cajili

Disenyong Pamproduksion: Gerry Pascual at Chris Ecker de Guzman

Prodyuser: MAQ Productions, Inc.

Teka... AKO LEGAL WIFE!

2006-07-03T06:46:00.000-04:00

Maganda si Chona Chiong (Zsa Zsa Padilla) bagama't nagiging kunsumida na ang itsura nito dahil sa pagkarindi sa pambababae ng asawang si Elton Chiong (Jay Manalo). Hindi pa magkasya sa iisang asawa si Elton, kumuha pa ng kabit, si Patty (Cherie Pie Picache), kung saan nagkaanak ito. Hindi itinatago ni Elton ang kanyang dalawang pamilya. Nang maging mga teenagers na ang mga anak nila, ay naging mga magkakampi pa ang mga ito nang kumuha pa ng pangatlong asawa ang palikerong Elton, si Gloria (Ruffa Mae Quinto), bata, seksi at sariwa. Ang dating magka-away na mortal na si Chona at Patty ay nagkuntsaba para tumbagin ang bagong kontrabida.

Komedya diumano ang Ako Legal Wife (Regal Entertainment, 2005), pagkat ang kuwento ay binibigyang kulay ng mga nakakatawang pangyayari kapag ang ama ng tahanan ay maraming itinatagong kalokohan. Ngunit nakakatawa nga ba ito bilang komedya? Marahil minsan, kadalasa'y hindi. Sinikap ng mga pangunahing bituin na maging tapat sa pagganap, at gawing dibdibiban ang pagpapatawa, ngunit sa halip na maging nakakatawa ang pelikula, ay naging katawa-tawa ito. Iyan ang problema kapag kulang ang pagsasanay sa hindi mo sariling wika. Halimbawa, inconsistent ang tono ni Zas Zsa Padilla bilang isang intsik, minsa'y kapanipaniwala, ngunit halatang gawa-gawa lamang ang tunog-intsik niya. Ganoon din ang ibang artistang kinakailangang magsalita sa wikang intsik sa pelikula.

Maraming dapat itanong tungkol sa pelikula. Ano kaya ang gustong palabasing mensahe ng Ako Legal Wife? Na sa kultura ng mga intsik ay tanggap lang ang magkaroon ng ilang kabit ang lalaki, basta nasusustentuhan nito ang lahat? Na hindi kailangang mag-away-away ang kanyang mga anak sapagkat naroon na iyon, at nararapat na lang tanggapin? Ano ang magiging buhay-may asawa ng mga kabataang ito pagdating ng panahon? Tutulad ba ang mga lalaki bagama't ang isa'y bakla sa ama nilang ang tanging ambisyon sa buhay ay kumita nang kumita upang matustusan ang kanyang bisyong hilig sa babae? Ang mga babae ba nama'y walang aatupagin kundi ang magpaganda at magpabata upang makuhang muli ang naglahong atensyon ng asawa? Ipinakikita ng pelikula na walang masama sa ganoong lifestyle, bagkus ay dapat pang ipagmalaki ng lalaki, halimbawa, ang kanyang kakayahang panagutan ang kanyang hilig. Hindi mabuting mahirati ang ating mga kabataan sa ganoong paniniwala.

Direksiyon: Joel C. Lamangan

Dulang Pampelikula: Roy C. Iglesias

Sinematograpiya: Rolly Manuel

Musika: Vincent de Jesus

Editing: Marya Ignacio

Disenyong Pamproduksiyon: Edgar Martin Littaua

Prodyuser: Regal Entertainment

Siya Ba Ang Iyong DREAMBOY?

2006-07-02T09:20:00.000-04:00

Simpleng despatsadora si Cyd (Bea Alonzo) sa isang malaking supermarket. Dalawampu't tatlong taong gulang na siya ngunit hindi pa siya nagkakaroon ng boyfriend. Nagkakasya na lamang siya sa pagbabasa ng mga romantikong nobela at iniisip na sana ay makatagpo rin siya ng lalking tulad sa kanyang mga nababasa. Sa pagiging kontento sa simpleng buhay, bigla niyang nakilala ang anak ng may-ari ng supermarket kung saan ito namamasukan, si Philip (Piolo Pascual). Naging mabilis ang mga pangyayari sa kanilang dalawa, agarang niligawan ni Philip si Cyd sa pamamagitan ng magagarbong paraan. Ngunit bigla na lang itong naglaho nang tanggihan ni Cyd ang alok niyang pag-ibig. Nanghinayang si Cyd sa pagkawala ni Philip ngunit wala naman siyang magawa pagkat hindi niya alam kung paano ito hahanapin. Nakilala naman ni Cyd si Ebong (Piolo Pascual) na kamukhang-kamukha ni Philip. Iba si Ebong kay Philip. Mahilig ito sa outdoor sports at hindi masyadong malambing. Muling nabighani si Cyd ngunit nang ipagtatapat na niya sanang mahal niya si Ebong, may lumapit naman sa kanya at nagpakilalang dating kasintahan ni Ebong at binalaan niya itong wag mahulog sa bitag ni Ebong. Iniwan ni Cyd si Ebong nang malaman niya ito. Muli ay may nakilala si Cyd na kamukhang-kamukha nina Philip at Ebong, si Jaime (Piolo Pascual). Ngunit di hamak na mas payak ang isang ito kaysa sa dalawang lalaking nauna. Mai-in-love na sanang tuluyan si Cyd nang nalaman niya ang itinatagong lihim nina Philip, Ebong at Jaime.

Hindi isang ordinaryong love story ang Dreamboy (Star Cinema, 2005). Naiiba ang trato nito sa kuwentong pag-ibig na hinaluan ng makabagong konsepto ng reality TV. Ngunit ang kaibahan ding ito ang pawang naging kahinaan ng pelikula. Hindi tuloy masyadong nagalugad ang mga posibilidad ng kanyang genre dahil naipit ito ng sariling konsepto. Hindi nakaka-kilig ang tambalang Piolo Pascual at Bea Alonzo. Wala silang tinatawag na chemistry bilang magkapareha. Masyadong maraming elemento ang pinagbuhusan ng pansin ng pelikula tulad pag-iilaw at sinematograpiya at nakaligtaan ang pinaka-importante, ang kuwentong dapat sana ay magpapakilig sa manonood. Sa kabila ng lahat, kahanga-hanga pa rin ang Dreamboy sa katapangan nitong ibahin ang konsepto ng love stories.

Hindi rin naging maganda ang unang mensahe ng pelikula kung saan ay pinaglaruan nito ang damdamin ng mga bida pati ang damdamin ng mga manonood. Hindi gawang biro ang magmahal kung kaya't hindi ito dapat ginagawang biru-biro lamang. Lalo't higit, hindi ito dapat gawing pagkakakitaan ng may ibang taong nasasaktan at natatapakan. Ang pakikialam din ng media sa personal na buhay ng tao ay hindi rin akma. Ipinakita rin sa pelikula na ang pangarap ay taliwas sa tunay na buhay. Ngunit pawang hindi maliwanag kung ano ba ang nais sabihin nito. Maari bang mangyari sa tunay na buhay ang fairy tales at mga kuwento sa pelikula? Magkahalo pa rin ang mensahe ukol dito. Masyadong pilit ang konsepto ng pagmamahal sa pelikula. Hindi naipakita nito kung paanong natututong magmahalan ang dalawang puso. Masyadong mabilis ang mga pangyayari sa at aakalain ng mga manonood na ang lahat sa pag-ibig ay ganoon lamang kadali at kababaw. Ngunit sa kabila ng lahat, sinasabi pa rin ng pelikula na hindi pa rin tayo dapat bumitaw sa paniniwala sa kapangyarihan ng pag-ibig, makailang beses man tayong magtiwala at masaktan.

Direksiyon: Gilbert Perez

Dulang Pampelikula: Maria Katrina Flores

Sinematograpiya: Ramoncito Redoble

Musika: Jesse Lucas

Editing: Vito Cajili

Disenyong Pamproduksiyon: Raymond Bajarias

Prodyuser: Star Cinema

Tikman Ang AMERICAN ADOBO

2006-07-01T11:34:00.000-04:00

"Lutong New York, Lasang Pinoy."

Akmang-akma ang islogang ito para sa American Adobo (ABS-CBN Entertainment/Unitel Pictures, 2001), isang pelikula tungkol sa limang magkakaibigang Pinoy na naninirahan sa Nuweba York, sa Amerika. Iba't iba ang ugali at pananaw nila, pero gaya ng mga sangkap ng adobo, kapag pinaghalo-halo na, ay may lulutang nang iisang lasa: adobo. Ang iisang lasa sa buhay ng limang magkakaibigan ay pangungulila. Loneliness sa wikang inggles. Ang pangungulilang ito ay siyang nagtutulak sa bawat isa sa kanila upang bigyang-kabuluhan ang kani-kanyang buhay sa pamamagitan ng trabaho, pag-ibig, at panalangin.

Magaling ang pagdidirihe ni Laurice Guillen, kaya't lumabas na makatotohanan ang American Adobo. Sinamahan pa ng mahusay na dulang pampelikula ni Vincent Nebrida, epektibong character-development, at mahusay na pagganap nina Christopher de Leon, Cherry Pie Picache, Dina Bonnevie, Ricky Davao at Paolo Montalban, kaya higit na naging kapani-paniwala ang istorya. Maingat din ang pagkakapili ng lokasyon pansinin mo ang mga tinirahan ng mga ito, may woodcarving na tinikling dancers sa dingding katabi ng mga abstract paintings, may wall hanging na mga pamaypay malamang, kapis sa isang sulok, at mga mumurahing santong dinadasalan naman sa kabilang sulok. Ang sinumang nakadalaw na sa maraming tirahan ng mga Pinoy sa Amerika ay makapagpapatunay na ganito nga ang itsura ng tipikal na tirahan, ang panglabas ay 'Kano, ang pangloob ay kaaya-ayang Pinoy.

Ganito rin ang pagkatao ng mga Pinoy sa kuwento gawa ng impluwensiya ng kultura sa bayang tinitirhan, asta at asal-Kano na, pero tulad ng kulay ng balat nila, hindi mabubura ang tunay na dahilan ng kanilang pagiging mga hilaw na Amerikano. Ang kakulangan ng tunay na pananalig sa sariling halaga bilang mga tao, bilang mga Pilipino. Di ba't karaniwan ito sa ating mga Pilipino, na kailangang manggaya para lumigaya? Hindi pa masiyahan sa buhay-Pinas, inaambisyong mag-Amerika. Siyempre, higit daw na luntian ang damo at dolyar sa kabilang bakuran. Pagtuntong sa Amerika, bayan ng malaya, nais na ring makalaya sa pinanggalingang lahi, wika, asal at relihiyon. Lingid sa kaalaman ng mga tauhan sa American Adobo, ang kanilang pagsasama bilang mga magkakaibigan ay isang kagawiang Pilipino na siyang nagliligtas sa kanila sa tuluyang pagkakasira ng kanilang pag-asa. Ang pakikisama ay tulad ng pagkaing Pinoy na hinahanap-hanap at pinagsasaluhan nila, pansit, dinuguan, sinigang, adobo. Pinoy na Pinoy. Maaaring alisin mo ang Pilipino sa Pilipinas, ngunit hindi mo maaalis ang Pilipinas sa Pilipino.

Direksiyon: Laurice Guillen

Dulang Pampelikula: Vincent Nebrida

Sinematograpiya: Lee Meily

Musika: Nonong Buencamino

Editing: Efren Jarlego

Disenyong Pamproduksiyon: Fiel Zabat

Prodyuser: ABS-CBN Entertainment at Unitel Pictures

Makilahok Sa BIKINI OPEN

2006-06-30T05:55:00.000-04:00

Si Susan Ferrer Logarta (Cherry Pie Pichache) ay siyang anchor ng Isyu Ngayon isang programang pantelebisyong tipong TV Patrol ng Manila Broadcasting Network (MBN). Ayon sa huling survey, bumaba ang rating ng programa at nakalalamang ng ang kabilang istasyon kung kaya't sinisibak na si Susan sa palatuntunan. Dahil nagunguna noong mga nakaraang surveys, humihingi si Susan ng pagkakataong ibangon ang reputasyon ng istasyon, huwag lamang siyang masibak. Ang payo ng prodyuser ay dagdagan ng dumi ang kanyang programa. Isang araw, habang ito at ang kanyang crew ay nagpapatrolya, nakasaksi sila ng aksidente sa EDSA dulot ng katatanghod ng baklang nagmamaneho sa isang Bikini Openbillboard na naglalarawan ng isang lalaking halos ay hubad. Naisipang itampok ni Susan ang Search For The Bikini Open King And Queen 2005, na kinagigiliwan ng maraming manonood. Gagawa ito ng isang expose tungkol sa popular na paligsahang tinawag na Bikini Open at walang awa niyang ibubulgar ang anumang kanyang nakakalkal sa daigdig ng mga sumali doon na sila Lara Lopez (Francine Prieto) Gail Sta. Ana (Diana Zubiri) Sonny Gemora (Rafael Roselle), Billy Henson (Alfred Vargas) at iba pa.

Isang satire ang kuwento ng Bikini Open (Seiko Films, 2005), isang malamang pananalitang nababalot sa komedya. Nagbukas ito sa isang aksidenteng ibinabalita ni Susan, ang TV Anchor at nagwakas din ito sa isa pang aksidenteng mababalita rin sa telebisyon. Talamak ito sa bulgar na pananalita hindi pinapino ng direktor na si Jeffrey Jeturian ang katotohan, kung kaya't maaaring ikagulat o ikabigla ng mga manonood na hindi sanay makisalamuha sa mga taong matatagpuan ninyo sa kuwento. Nguni't ang mga sanay nang makihalubilo sa mga bakla at bakya ay sasang-ayon na ganito nga ang pagkilos, pag-iisip at pananalita sa mundo ng mga taong nilalarawan dito. Mabilis ang takbo ng istorya, akma ang mga nagsiganap sa kani-kanilang mga papel, at nasa lugar din ang paghahantad ng mga katawang nangyayari dito.

Kung kababawan lamang ang hangad ng manonood, mayroon nito ang pelikula, ngunit ito'y bilang saplot lamang sa isang malalim na mensahe. Iminumulat ng Bikini Open ang mga mata at isipan ng manonood sa kapahamakang dulot ng paghahabol ng tao sa salapi at pagkasikat Dala ng karukhaan ng bulsa at kahungkagan ng diwa, ang mga kabataang lumahok sa paligsahan ay may matayog na pag-asang magkaroon ng pagkakataong sumikat at magkapera. Dahil din sa kagahaman ng kaniyang prodyuser sa salapi, sumang-ayon si Susan na higit pang parumihin ang kanyang programa upang madaig ang kumpitensiya. Ipinakikita ng pelikula ang katotohanan sa likuran ng makikinang na eksena ng paggandahan ng katawan, nagkakasira ang magkakaibigan, walang patumanggang nagbabastusan at nag-aaway sa publiko, nanglilinlang ng kapwa-tao, sumusuway sa magulang, nakikiapid, nagsisinungaling at nagnanakaw matamo lamang ang pangarap na tanghaling reyna sa paligsahan. Sa kabilang dako, sinasamantala naman ng media ang kamangmangan ng mga dukha sa katauhan ng mga kalahok sa Bikini Open na nilulusob ang kanilang mga bahay at walang pakundangang inihahantad sa telebisyon ang kanilang madidilim na buhay hindi upang makatulong kundi upang tumaas ang rating ng kanilang programa at magkamal ng salaping manggagaling sa sponsors.

Direksiyon: Jeffrey Jeturian
Dulang Pampelikula: Chris Martinez
Sinematograpiya: Eli Balce
Musika: Jesse Lucas
Editing: Tara Illenberger
Disenyong Pamproduksiyon: Ronnie Cruz
Prodyuser: Seiko Films